Ratio hujus operationis fatis ell: manife- 

 fta. Sit enim terminus maximus prasfumtivus 



p q r t 



j. 2.3. 4. , . , ^fi a b c d 8zc 



■ ■■ — , ubi 



1.2. 3... 1.2.3. . .^^1.2.3... r^i. 2.3. J ^&c. 



exponentes q^r , j, &c. aut veri funt aut veris ma- 



jores. Si fuerint veris majores , minuendi funt ut fiant 



veri. Quasritur quinam minui debeant, & quantum. 



Si rainuatur exponens p unitate , hoc tantundem eft 



ac 11 terminus praefumtivus divideretur per — . Si 



P 



q minuatur unitate, hoc tantundem eft ac fi terminus 



h 



prxfiimtivus divideretur per — . Si r minuatur uni- 



tate , hoc tantundem eft ac "fi terminus praefomtivus 

 c 



divideretur per — , & ita porro. Horum autem divi- 



fbrum eligendus eft minimus, quia divifbr minimus 



maximum quotum relinquit. 



Hinc facile patet, fi in operationeultima, dusvel 



, a h c d , 



plures rractionum — , — , — , — , &c. fuennt sequa- 

 p q_ r s ^ 



les , & reliquis minores, nec ex omnibus fraftionum 



iftarum aequalium & minimarum denominatoribus uni- 



tates rejici poftint, quin fumma p-^(l-\-y-{-s-{- &c 



fiat minor quam ;/ , patet inquam , hoc cafii poteftatem 



n\am mu^tinomii propofiti /i!-|"^~f"^"f"^~t"&c. tot ter- 



minos maximos aequales habituram, quot eleftiones de- 



nominatorum minuendorum fieri poflhnt. Sint verbi 



a h c d 

 gratiafraStionestres — , — ^ — , aequales & reliquis — 



&c minores, & liceat tantum duos denominatorum 

 pr ^3 ^> um*tatibusminuere. Dicopoteftacem multinomii 



hsbere 



