Hymencphyllaccae, 109 
Rhizoma ignotum, verosimiliter tamen obliquum repens. Frondes in apice rliizomatis 
aggregatae^ a heato Romano Adolpho Hedwig gregariae dictae, qui terminus tamen frondes 
fasciculatas in Hvmcnophyllaceis inusitatas vix désignât. Stipes uni- bipollicaris, pilis paten- 
tibus hirsutus. Frondis limbus duos usque semilertium poUicem longus, basi pollicem plus 
minus latus, ovato - triangularis aut ovatus aut oblongus aut lineari - lanceolatus, acutus aut 
obtusus, pinnatus apicem versus pinnatifidus. Pinnae ovato - oblongae, obtusae, pinnatifidae, 
sessiles aut adnatae, oppositae, suboppositae alternaeque, a|)proximalae, inferiores plerumque 
horizontales ; laciniae frondis superiores pinnis conformes sed in racliide decurrentes et versus 
apicem frondis confluentes, laciniae pinnarum lineares aut cuneatae sinu rotundato interstinclae 
simplices aut bilobae lobisque linearibus obtusae pilis satis longis flexuosis articulatis e tuber- 
culo emergcntibus simplicibus aut apice trifidis ciliatae. Parenchyma transparens, e cellulis 
subrotundis constructum. Rachis inferne nuda et verosimiliter teres, superne prominula. Costa 
flexuosa, fusca. Venae pinnatim exorientes , simplices, fuscae, apice libero ante marginem 
frondis desinentes, saepe pilis supra descriptis, brevioribus tamen, adspersae. Sori in parte 
frondis superioři obvenientes, immersi, médiocres. Indusium pilis supra descriptis ciliatum. 
Receptaculum fuscum, in parte setacea laeve et flexuosum. 
Mira conformatio receptaculi liancce stirpem, quam solummodo ex icone Hedwigiana 
cognovij ab omnibus Trichomanoideis distinguit; nam non solum incrassatio receptaculi basi- 
laris capsulifera quam incrassatio apicalis bifida setuligera peculiaria signa sunt, quae in reli- 
quis Tricliomanoideis non deprehenduntur. Pbrasis generica et adumbratio stirpis in Jamaica 
provenientis juxta iconem Hedvvigianam constructa est, de cujus fide et exactitudine nemo 
facile dubitat. Indagatio severa et iterata partium fructificationis hujus Hymenophyllaceae 
tamen commendanda est. 
Species. Ragatelus crinitus (Trichomanes crinitum Sw. Hcdivig). 
VII. CEPHALOMÂ^ES, 
Tabula V. 
Venae pinnatim exorientes, creberrimae, prominulae, uni - bifurcatae, venulisque steri- 
libus apice obtuso liberae. Sorus in dentibus frondis obliteratis terminalis, pedicellatus. In- 
dusium cylindraceum, limbo patente integro. Receptaculum indusio dimidio duplove longius, 
rectum, rigidulum, cylindricum, apice in globům incrassatum, basi capsuliferum. Capsulae 
sessiles, lenticulares. 
Rhizoma oblique repens, teretiusculum , intense fuscum, apice paleaceo -hirsutum, 
inferne glabrum, stipitibus aut illorum residuis aggregatis radicibusque duas trientes lineae 
crassis filiformibus flexuosis rigidis tam arcte obtectum , ut vix aut non conspicitur. Stipites 
poUicares, semilinea paululum crassiores, teretes, paleis piliformibus fuscis flexuosis usque ses- 
quilineam longis adspersi, demum glabrati, basibusque residuis glabris rigidis in rhizomate 
