Hijmenophyllaccae. "123 
capsulifero inferne nudo, aut illae receptaculo cylindrico apice globoso-incrassato et ibidem 
capsulifero e genere notis supra indicatis circuniscripto eliminari debent. 
Ex allatis definitionibus diversorum auctorum patet aut saltem verosimillimum est^ 
definitiones bas praecipue in Hymeoophyllum tunbridgense et alTinia cadere, et inde omneš 
reliquas species, in quibus similia aut cadem signa obveniunt, ampiccti. Cum res se ila ha- 
beant, Ilymenopbyllo tunbridgensi tamcjuam antiquissimae speciei nomen genericum Smithia- 
num conservatur et reliquae species addunlur. 
Omneš species ergo e genere notis supra indicatis circumscripto ebminatae sunt, 
quarum vcnae , indusia et receptacula aliter consíituta sunt, et de quibus in paginis antece- 
dentibus locutum est et in mox sequentibus sermo erit. Non obstante liacce restrictione et 
purgatione genus Hymenopbyllum magnum continet specierum numerům, qui inspectis pluri- 
bus herbariis facile augeri potest. 
Dividitur Hymenopbyllum in quatuor subgenera, ut jam supra indigitatum fuit, nerape 
in Sphaerodium, Eubymenopbyllum , Cycloglossum et Craspedopbyllum. Distinguuntur haec 
subgenera figura et divisione indusii, forma receptaculi et structura faciei superioris capsu- 
larum, denique fronde marginata. Subgenus secundum seu Euhymenopbyllum subdividitur 
in pilosa, sinuato - serrulata et integi'a. Species pilis umbraculiformibus i. e. apice stellatim 
ramosis vestitae mibi bucusque non obvenerunt. Sphaerodium notis propriis tantum a reli- 
quis recedit, ut peculiare genus ePTicere posset. 
Plurimae species extratropicae sunt et in America australi, praesertim in Chile, pro- 
veniunt, nonnullae in Africa auslrali, Nova Hollandia et Nova Zeelandia occurrunt, duae 
Europam inhabitant, scilicet una (Hymenopbyllum tunbridgense) Angliam, Scotiam, Europae 
mediterraneae litora, insulas Tenerifa et Madera, altera (H. Wilsoni) Hiberniam; paucae sunt 
tropicae americanae, africanae et indicae. In America boreali, si Mexico excipilur, nulla 
species bucdum observata fuit. 
§. I. SPHAERODIUM. Sorus ovato-subglobosus. Indusium usque ad basim bipartitum, 
partitionibus ovato-subrotundis demum semigloboso - convexis patentissimis. Receptaculum 
oblongo - clavatum, obtusum, basi angustalum, demum indusio longius. Capsulae turbinato- 
lenticulares, excentrice affixae, sessiles, in facie superiore cellulis linearibus e puncto excen- 
trico stellatim exeuntibus radiatae. — Species extratropicae, una europaea, altera capensis, 
tertia novohoUandica, quarta americana. Frondis laciniae sinuato- arguteque serrulatae. Snri 
apparenter supraaxillares vel laterales subpedicellati, indusii laciniis integerrimis. 
Species. Hymenopbyllum Wilsoni //cö/i. (H. tunbridgense .Sf/z/i.^/. t. 135 d.), H. Meyeri 
(H. tunbridgense, b. Drege pl. cap. cxs.), H. antarcticum ( H. tunbridgense Sieb. stjn. Jil. n. 
iZi, ß. mixla. n. 254), H. Menziesii (H. tunbridgense Jacq. herb, in Herb. mus. bct.imp. vicnn.). 
§. П. EUHYMENOPUYLLUM. luduslum ovalc , convexum, usque ad duas tertias vel ad très 
quartas partes longitudinis bifidum, laciniis conniventibus cilialo-serratis aut integris. Recep- 
taculum lineari-clavatum indusio aequilongum(in H. serra, H. pectinato, H. Dregeano, H.fumaroide 
brevius). — Species numerosae, gerontogeae, americanae et australicae, intratropicae et ex- 
tratropicae, nonnullae pilis a basi furcatis vestitae, plurimae glaberrimae aut sinuato-serrulatae 
16* 
