botanische Bemerkungen, 555 
linear! -oblongum aut lanceolato-oblongum compressum aborlu ovulorum oligospermum. Se- 
mina reniformi - orbiculala compresso • lenticularia, umbilico oblongo, fuiiiculo elongalo. — 
Frutices cjpenses ramosissimi rigidi, habitu Genistae Scorpii, ramis spina flavescente termi- 
natis, foliis paucis deciduis unifoliolatis , folio obovato-cuneiformi cum petiolo articulato, 
floribus racemosis sub apice ramorum spinosorum, flavi, pedicellis bil)racteolatis apice in- 
crassalis nervosis demum calyce ima basi circumscisse decedenle et delapso legunien quasi in 
disco gerentibus. Species visa est Sliza pungens (S. erioloba E. Meyer, Lebeckia pungens Thunb., 
Acantbobotrya pungens Eckl. Zeyh. n. 1340). Obvenit glabrata, fructibus glaberrimis aut pibs 
raris adspersis; baec videtur S. psiloloba E. Mever esse. 
Genus Acantbobotrya Eckl. et Zevh. en. n. 1340 — 1346 est i^enus compositum e spe- 
ciebus beterogeneis, quae tantum ramis spinescentibus conveniunt. Sic Acantbobotrya pungens 
E. Z. n. 1340 est Stiza pungens (S. erioloba E. M.), A. disticlia E. Z. n. 1341 est Viborgia 
monoptera E. Meyer, A. cinerea E. Z. n. 1343 est Calobota microphylla. 
Pag. 477 post lineám 3 inscratur: 
Genus Aspalathus, cujus Candolle 85, Eckion et Zeyher 143, Steudel 179 species 
enumerat, subdividendi, jam dudum studui, sed diíTicultates undique prominentes superare res 
certe perardua est; intérim genus in quaedani subgenera aut polius genera subdividi potest, 
quae determinationem specierum facilitare valent, et haec genera tamquam propria non tam- 
quam subgenera consideranda sunt, si in Aspalatlio non solum organa floris et fructus, sed 
quoque organa vegetationis in usum trahuntur , quemadmodum clarissimo Miquel in Pipera- 
ceis bracteas et nervorum divisionem in foliis ad distinguenda genera nonnulla in usum con- 
veriere absurdum non videbatur. Calycis nervos dentesque ad defmienda genera sufficere 
jam dar. Bentham in Labiatis docuit, immo plura Leguminosarum genera solummodo con- 
formaiioni calycis insistunt. Si quis Aspalathi species accurale et omni ex parte perscrutatus 
est, convincitur, genus hocce plures species continere, quae propria genera esse merentur. 
Infelix fatum quoque in Aspalatho, quemadmodum in innumeris aliis generibus, omnes conatus 
eludit, quod nempe specimina fructifera rarissime, sed solummodo florifera coiliguntur, unde 
talis coacervatio specierum male distinctarum mirari non potest. 
I. ASPALATHLS. Calycis tubus оЬсопісо-campanulatub, laciniae anguslae uninerviae tubo 
breviores aut subaequilongae. Corolla papilionacea, vexillo divaricato cordato nervo dorsali 
crasso (ut plurimum) carinato, carina apice biloba alis sublongiore. Stamina monadelpba. Ova- 
rium oblique lanceolatum triovulatum. Stylus elongatus adscendens inferne triqueter superne 
teres. Stigma capitellatum. Legumen stipitatum cullriforme compressum uni- bi- trispermum calyce 
multoties longius, sutura dorsali tenui acutaque. Semina reniformia compressa. — Frutices aut 
fruticuli capenses, foliis enerviis trifoliolatis aut evolutione gemmae axillaris in ramulum bre vissimum 
fasciculatis, rarissime simplicibus et teretibus, floribus aut sessilibus axillaribus aut pedicellatis, 
terminalibus vel axillaribus, corolla coriacca aut petaloidea. — In A. abielina bracteolae nervo 
dorsali valido insiructae. Transitus ex sessilifloris in pedunculatas per A. secundam efficitur. 
1. Sessilißcrae. Flores axillares solitarii sessiles aut brevissime pedicellati, pedicellis 
bibracleolatis. Calycis laciniae tubo breviores. Folia fasciculata. — Aspalathus spinosa Lin., 
