й4 Palacký, über Formelbücher: Beilagen. 



11. 



Nachrichten über Karls IV zweiten Römerzug. (Treb. C, 6. f. h6^J 



(1368, m. Mai.) 



Domine et amire carissime! Nova omnium novitalum magis novissiiDa narrai vobis 

 Jo. nani talium novorum vos desiderosum animadvertit indubie; quorum sic sumatur 

 initium: Ecce enim serenissimo domino, domino nostro imperatore, di-e sancti M. in C. 

 veniente, . . quondam militari, nunc vero habitu indutus monastico, cum alio seculari legum 

 doctore, in legatione domini В. de Mediolano dominum imperatorem visitaverunl; ad quo- 

 rum legationem audiendam dominus imperator transmisit aliquos de consilio suo. Qua 

 intellecta, jussil eos in crastinum astare suae majestatis conspectui, ipsis respondens vocis 

 propriae oraculo in hunc modum: Non potest nosse majestatis nostrae serenitas, quo ausu 

 temerario ipse B. praesumit hostiliter invadere cum suis complicibus civitatem M., in qua 

 celsiludo nostra caesarea unacuni nostra consorte mansionem ad tempus facere disponebat. 

 Admiratione etiam vehementi imperialis ducilur sublimitas, qua temeritate ac intentione fri- 

 vola plura imperii sacri propria occupât ille В. manu violenta. Ipsis vero nuntiis hoc 

 audientibus et dicentibus, quod dominus B. se vellet totaliter ac integre imperiali submittere 

 voluntali, et si qua fecisset majestati caesareae contraria, ea vellet emendare ad mandátům 

 ipsius imperatoriae majestatis: dominus imperator iterum respondit, se nil velle facere in 

 causis omnibus absque scitu domini papae, consilio et consensu; asserens, se velle continue, 

 quam diu vixerit, tamquam devotus fdius sanctae matri ecclesiae obedire. Et his diclis jussit 

 ipsos nuntios a conspectu caesareo disparere. Quibus omnibus sic peractis, feria III pro- 

 xime sequenti venit in W., ubi nunc quiescit, populum sequentem se inibi exspectando. 

 Quo ad cum veniente, intendit ulterius procedere, castra metando sine mora, facturus quod 

 melius poterit divino auxilio sufTragante. Scire ctiam velit Vestra Dileclio , quod dominus 

 papa scripsit manu propria domino imperatori, exspectans cum magno gaudio adventům 

 suum, quod de nuUo vacanti beneficio cuiquam viventi velit providere, nisi de ipsius domini 

 imperatoris scitu, voluntate et consensu. Sciatis etiam, quod sabbato deinde proximo, XII 

 cives honorati de Venetiis, habitu induti unanimi, videlicet rubeo, se conspectui caesareo 

 obtulerunt, quos die dominico sequenti unacum omnibus principibus comitibus baronibus 

 in vicino tunc existentibus , dominus imperator ad prandium magnifiée invitavit. Quo per- 

 acto, ipsi Veneti dominum imperatorem adoraverunt in terram procidentes, et promptos et 

 paratos ad omnia mandata sua oíTerentes. Dominus autem, qui solus novit abscondita cor- 

 dium, seit cogitationes eorum; quoniam, ut communiter credimus, vanae sunt et repletae 

 dolo. Promiserunt etiam iidem Veneti domino imperalori cum omni sua gente per terras 

 et terriloria eorum conductum procurare securum, et de victualibus sufíícientibus providere; 

 de quo tarnen eorum promisso dominus imperator non intendit gerere confidentiam valde 

 plenam. Et haec nunc festinanter scripta sufficiant. Sed me et fratrem meum vobis con- 

 tinue et fiducialiter recommendo. Salutate omnes socios ex parte mei diligenter. Sciatis 

 etiam, quod ipse B. de Mediolano una cum illo de W. jacent ante M., quam ut creditur 



