30 Palacký, über Formelb'ücher : Beilagen, 



17. 



Wenceslaas Rom. et BoL тех cuidam principi Itale de obedientia Urbane pp. VI scli prae- 



Stauda. (Cap. G, 19. у. 125.^ 

 Dominus rex scribit cuidam iluci, ut non assistât antipapae Gcbcnnensi. 

 Nobilis fidelis dilecte! Reeepimus tuas per N. de N. literas serenitaü regiae prae- 

 sentatas, in quibus scribilur, quod apud te plurimuni instent sanclissimus pontifex Italicus, 

 ut sibi velis assistere, quod in summi apostolatus dignitate, ad quam asserilur esse in Roma 

 juste promotus, roboretur pariter et quiescat. Ex alia quidem parte principalitcr apud te 

 consistens comes Sabaudiae, ut alteri Gallico, inci vitate Fundorura degenti, vidclicet Geben- 

 nensi velis assistere; et quod uterque offerat se tibi tribuere bonam pacem ; tuque non 

 velis inter baec Catholicae fidei errorem incidere, nec a nostrae majestatis proposito deviare. 

 Super quibus nostrum velle tibi postulas sinceriter aperiri. Eoce fidelis dilecte ! Gratanter 

 accipinius hujusmodi scripta tua, quae diiigenter accepimus, audivimus et intelleximus evidenter, 

 et ad hoc, quod le ofFcrs pariturum votis regalibus, fidei tuae referimus grates multas; nam 

 non vertimus in dubium^ quod jam multo tempore transacto novisti per literas divae et 

 felicis memoriae quondam invictissimi Coesaris gcnitoris nostri, domini Karoli, tibi et ceteris 

 nobilibus Italiae desuper destinatas, eundem dominum et genitorem noslrum non advertendo 

 deeeptiones erroneas, scismate plenas, cardinalium complicum et sequacium Gebennensis 

 antipapae, nec alicujus carnalitatem sanguinis, qua idem Gebennensis extiterit sibi junctus, 

 sanctissiinum in Christo patrem dominum Urbanům VI verum summum pontificem electum 

 canonice, prout hoc ex lileris cardinalium conslitit et constat, tamquam Caesar Catholicus 

 recognovit. Et in hac fide Christianissimus ipse Caesar sancte decessit; cujus vesligia nos 

 rationabiliter imitari decet, nec expedit, quod nos aut quicumque fidelis et amicus noster 

 alium quam dictum dominum nostrum Urbanům VI verum papam et Christi vicarium re- 

 cognoscamus, aut ab iis, quae sacrosanctae Romanae ecclesiae rempublicam et stalum pro- 

 spiciunt, adjutrices manus et optima subsidia retrahamus. Verum fidelis carissime, cum te 

 inter quosvis alios nostros et imperii sacri vicarios partium Italiae reputemus et ab experto 

 sciamus nostri status et nostrum fidelissimum zelatorem: eandem fidelitatem tuam seriöse 

 roganms, requirimus et hortamur desiderantes ex corde, quatenus ad dictum Gebennensem 

 antipapam et suorum complicum deeeptiones et dolosa figmenta, quibus sanctae Romanae 

 ecclesiae prosperilaiem imperii (sic) subvertere et errorem in populo Christano dampnabiliter 

 concitare nituntur, nuliatenus te convertens, nobiscum sis, unum recognoscens dictum 

 dominum papam sextum Urbanům, verum summum pontificem, praestareque velis sibi pro 

 roboratione Catliolicae fidei statusque sui consilia et necessaria juvamenta; securus existens, 

 quod in hoc nos promptiores habebis in tuis profectibus promovendis. Quis enim dubitat, 

 si pro te et tuis regiam benignitatem obtinueris, profecto te et eos comitabitur pax et 

 quies. Etiam quoscumque vicinos et amicos tuos de hac intentione nostra certos velis effi- 

 cere, nec non instare pro viribus, ut in praemissis propter utilitaiem communem et orbis 

 rempublicam voluntati regiae se conforment, prout etiam insuper dictus N. tibi nostro 

 nomine latius rcferet voce viva. 



