40 Palacký, übt г Fcrmclbüclicr : Beilagen. 



dus, Rex Ungariae эс. frater nosler carissiimis, cum omnibus baronil)us plene concordafus 

 et totaliler unilus , pristina gaudet liberlaie; ({ui etiam major et potentior quam uniquam 

 prius fueril, exstilit deo disponente, prout hoc ideni experienlia nos docente et lileris suis 

 lucidius cognovimus ab experte; cum quo una cum iiiustribus Jodoco et l^rocopio Mora- 

 viae et Brandenburgensibus marchionibus et quam pluribus aliis principibus, patruis et con- 

 sanguineis nostris carissimis. in civitate Wratislaviensi praetermissis aliis nostris agendis et 

 negotiis statim convenire proponimus, et abinde ad Sanctissimum in Christo patrem et 

 dominum D. Bonifacium summum pontifirem ac ad tuam diiectionem solemnes nostros 

 ambasiatorcs volumus destinare. Quaproptcr sinceritatem tuam aíTecluose requirimus et 

 liortamur, ex animo desiderantes sinccrae fidei tuae puritalem, quam ad nos continue et 

 constanter gessisti, nobis pro inimicorum et rebellium nostrorum repulsionc fidehter et 

 incessanler astare vehs modis et viis, quibus tibi visum fuerit opportunis, prout de sinceritate 

 et amicitia tua pienam confidentiam gerimus et indubiam Icnemus praesumptionem. 



30. 



Leenard Thcrunda an K. Wenzel. (Treb. C, 3./. 86. MS. bibl. Clement. Prag. X, H. 18./. 16.; 



Verona, 1401, 16 Nov. 



Non quis ego te verbis adoriar, dive Caesar, nostra omnium tutela spcsque, summe 

 principům princeps, instar divinae majestatis in terris; et quanti sim, tua nihil intersit; modo 

 ex veritate sit, quae ex nie non est, verbis autoritas. Nec enim tutum est summis viris, mino- 

 rum verba spernere: cum possit exiguus scire, quae magnus ignoret, et cum constet, pleros- 

 ([ue magnos fortuna homincs nullos esse virtutibus; prudentis est, non opiljus homines 

 aestimare, scd moribus. Cetcrum satius est, quid ad te, quam quid ad me sermo pertineat 

 scisciteris. Modicum, fateor, exiguum hominem res magnae contingunt; possum verba per- 

 dere, cui nihil perdendum est majus: tu multa, cui sunt omnia. Et siquidem aures tuas 

 modeste minus oíTendero, stimulis doloris acto indulge, quaeso, humanissime princeps. Iras- 

 cimur homunculi, fcx terrea, justissimo deo, erumpunt in illum plerumque non pensata con- 

 vicia, cum apparet, bonis mala contingere, cum adversi aliquid sentimus. Esset, fateor, 

 melius moderari nobis: sed possumus facilius poenitere. Irasci liceat, precor, non odisse. 

 Es alter mundo deus: irascor deo, irascor et tibi, de utriusque confisus miscricordia et 

 niea conscius puritate, usque adeo cerlus, quod si mala nostra videris, si imminentia anira- 

 advertcris, non quod ego unus, scd quod omnes ad te una voce non clament, miraberis; 

 quorum in te uno Salus sita est. Dissidium sanctae matris ecclesiae, animarum nostrarum 

 periculum, annos xxvi (sie) in tua et omnium mundi principům negligentia tulimus; nunc 

 et huic simile malum subimus, ne quid malis nostris deesset, ut Romanům scilicet discissum 

 sit impérium; ut qui sine consilio dubii errabamus in tenebris, vobiscum irrueremus in 

 gladios. Querebamur de te, quod exsecrabile scisma in ecciesia dci diu adeo vigere, quasi 

 cum possis tollere, patcreris; tolerabile tamen fuerat, quod non totum tibi videbatur incum- 

 bere, quia Gallorum praesertiin erroi cs corrigere tui juris nescio quo jure non sit. Quod 



