42 Pal ас li ч , über Formelhüchcr : Beilagen. 



Mantuae arripientibus documentum. Sic illos paullatim omnes desenint ; sola Padua illis 

 nunc palam socia est; dubia est utrinque Bononia, ad partes nostras facile converlenda. In 

 exiguuin decreverunt vires eorum, ut palam nihil auderent , defecerantque viribus prorsus, 

 nisi obtinuissenlj quod, unde sibi conscii timent, Romanům discinderetur Imperium, non aliler 

 funditus destruendum; ut alterius mox hacrentes paitibus, praesidio destiluti non sint. Sed 

 miranda nimis est electorum, lantorum scilicet liominuoi, imprudentia, quibus tantae rei 

 auctoritas fuit, non modo quod illos audierint, sed quod non contumeliis armatos objece- 

 rint, quos totiens majestatis reos, quos inimicos scircnt, cum nuila malivoli hominis sit non 

 suspecta petitio. Et tamen non dubilaverunt eorum favere garrulitati, et accusatoribus lupis 

 de negleclo grege damnare pastorem, et contra jus fasque in verum Caesarem destitutionis 

 fulminare senlentiam, alium te siante imperatorem eligere. Sed nunquam credidero, eos te 

 obstante fecisse, nec jure, nisi te volante, potuisse. Sed his dispulare locus non est. Causa tua 

 in judicio bene tuenda fuit, sed hello judice, nisi illam, nisi te ipsum deseras, clarius discerni 

 poterit. Justifia dei aequa est, et jam eleclo suo futuros belli evenlus sinistris salis initiis 

 indicavit. Et quid putas hosti přimis auspiciis obligil, dive Caesar? Descendit imprudens 

 Bavarus, tum Florentinoruni, tum Francisci de Carraria Paduani sedulitate accitus, cum non 

 parva, ut fertur, acie per vallem Sabiam, ul inde Lombardiam prope Brixiae moenia con- 

 tingeret; cui indigenae quidam, quam pauci scilicet factionis ejus ruricolae, furtis quam mili- 

 tiae aptiores, sine impedimento viam illinc se daturos, eumque mox Brixia proxima, in qua 

 conjurationem secum esse dicebant, potiturum polUcebantur. Sed mirum dictu, quam pri- 

 mům sui montium fauces in planum exibant, mox ab obviis nostris, quemadmodum a lupis 

 pecudes, sternebantur. Magna pars eorum manu quidem modica aut caesa aut capta , sed 

 eorum nemo ad suos sine verbere aut vulnere rediit; denique cum nihil proficeret, magno 

 cum dedecore Tridentum repetiit. Sed quid referre opus est? Ab redeuntibus suis, quid 

 illis contigerit, sciscitari potuisti. Perfugae nostri dignis crucibus poeaas dederunt, suntque 

 aliis terribilis mortis exemplum. Brixiensium et nemo , nec quisquam alius minimo motu 

 fidelitatem violavit; hostis vero sua illusus credulitate, expertus suorum tum suadentium 

 figmenta, tum militum debilitatem, tum nostrorum virtutem percipiens, locoruin angustias, 

 munimentorum tutelas, viarum diíTicultates, exercitus nostri numerům, ad arripienda imperii dia- 

 -demata inaccessibiles vias, Paduam cum cohorte modica adivit, ibique applicitus pauper suorum 

 Guelforuni frustra mendicat adminicula. Ha! quantum potest poenitere, si sapiat, male suasus 

 Bavarus, quod rem tantam sine consilio, sine viribus contra jus fasque sit aggressus. Quid 

 agat, eligere nescit; sibi omnia sunt dubia; fertur tamen nuper misisse Venetias, desperans 

 nostrorum obice terra Romam posse contingere, quo niari vehatur, postulare navigium. Quod 

 si impetrct , etiam nunc incertum est; vulgare tamen est, quod vectores ejus equos tum 

 proxenetis instantibus, tum sub hasta venundans, mari profecturo superfluos, Paduae nun- 

 dinas indixit insolitas. Palam hactenus non fuit, qualiter sibi non intendant Veneti; sed 

 certum est, quod trépidât hostis, trépidant partes ejus. Non redit ille per dedecoris turpitu- 

 dinem, non redeunt illi sceleris conscientia, per misericordiae desperationem ; verum ultima 

 experiri volunt, quibus nulla spes est, quam in negligentia tua et fortunae miraculo. Nunc 



