с. König Wenzel und Italien. 43 



igitur principům princcps, vere Auguste, sanctissima signa, felices aquilas, terrae marique 

 treniendas, erige ; segnitiem illam ignominiosam exue, gloriosum illud caput tuum, Coronas 

 imperiales anticipe, quibus nemo sine magno sanguine, sine totius mundi turbine potiturus 

 est, nisi tu; quae, ut tantum velis, non ічае esse non possunt. IModico proelio, mndico san- 

 guine tyrannum fundes, vel forte praesenli tibi sine bello cedet, qui nequit sine inexhau- 

 stis sumptibus, inexsuperabilibus laboribus, innumeris mortibus coronari. Nee magnopere 

 necesse est, quod magno sumptu advehendam tecum in Italiam militiani compares, cum hic 

 tibi satis militiae sit. Sunt enim huic fidelissimo duci tuo, qui tanto te speclat afPectu, 

 Lombardoruni equitum circiter viginti quinque millia, pluraque, si res exigat, erunt, peditum 

 innumera, bellorum quippe ai tibus docta militia. labores et pericula non fugiens, incommo- 

 dorum patiens , militari disciplina composita, magnis slipata ducibus, triumphis vicioriisque 

 conspicuis; utque qualem credas, qui redierunt Höstes interroga, qui verberibus timorcque 

 Oedemes eorum virtutem tolerare non poluerunt. Quid opus est longe a patriis sedibus 

 ab suis milites tecum trahas, tuos huc fatiges, cum simus hic tui omnes plena acie ? quibus, 

 quantumcumque fidèles ibi habeas, fideliores habere non potes. Te alii sibi regem gau- 

 deant, quod te nostrum gauJemus, habemusque non alienigenam, sed Italicum , sed Roma- 

 nům regem, Romanům principem, Romanům Caesarem; jocundumque nobis erit, res, filios- 

 que noslros et nosmet ipsos cunctis exposituros periculis, ut potiare victoria, cum hoste 

 manus conserere. Tua tantum praesentia nobis opus est, ad laudem jusque fovendum, ut 

 non modo tvranni hostes, sed Caesaris milites vide;uiuir. Лат et si sine te vincere sufli- 

 ciamus , multum de victoriae no-trae decore tua detruncabit absentia. Cum enim, nisi 

 venias, Caesar esse non possis, non hostem percussisse videbimur, sed rei majestatis Cae- 

 sareae. Pugnabimusne insuper pro habendo Caesare, et careamus victores? sit inauis victo- 

 riae nostrae fructus ? An cum esse nolis, te principem faciemus invitum ? Esset hic ridicu- 

 losus nimium conatus noster. Si autem deposita mollitia veneris, crede mihi, praeficiendus 

 eris. Et si forte, qui mari Romam ire parat, diadema praeoccupet, te jubente deponet, et 

 majestatis reus tibi suae temeritatis poenas dabit, manus tuas nunquam, nisi volatu alter 

 Daedalus per aërem evasurus. Feslina igitur, jam omnis mora peslifera est; et ut ad divum 

 Julium in Lucano oravit Curio, dum trépidant nuUo firmatae robore partes, toile moras; 

 semper nocuit difierre paratis. Quid enim hosti sit cum summo pontiûce, nescitur etiani, 

 sed non ambigo, omnia praevenienti facile concessurum. Si quidem diligentior hostis, quod 

 deus avertat, diadema praeoccupet, major tibi injuncta sit ditficultas, majori pericuío, majori 

 sanjiuine, majori labore reparabis, quod alter rapuit, quam careas, quod utrique vacaiet. 

 Coronatus enim jam non tyrannus videbitur esse, sed Caesar, odioque desidiae tuae, quae 

 nunc vituperio digna est, iniqua ejus sollicitudo laudabitur colelurque. Esse enim illum 

 principem constat, si ipse non sis, non es, quod esse non velis; quia cum potes et non 

 es, non nisi noUe est. Sic igitur tua causa nostraque in te simul periclitabitur, partes ejus, 

 quae nunc trépidant, quae desperant , in nos audaciam spemque résument, et tam apud 

 Alemannos, quam alibi ubique, qui nutant, suis haerebunt partibus, et qui tibi nunc haerent, 

 te deserti dcserent. iNamque qui te colunt, principem colunt: qui te timent , principem 



6 * 



