Kenig ІУспгеІ und der rëmische Не/. 57 



quam etiam honorabiles decanuin et capituliim Pragensis ccclesiae, plena cl totalis foret 

 instaurata concordia, in lantuni, ut omncm rančerem, quem advcrsum ipsum majcstas nt)stra 

 conceperat, post tergum abjiceret, ipse quoquc ad nostram gratiam sub débita humilitate 

 rcdirel: nuper tamcn fidedignorum relatione comperimus, qualiter idem archiepiscopus , de 

 hujusmodi concordia non contentus, tam ecclesia quam etiam clero et populo sibi com- 

 misso dcrelictis, sc ad partes contulit aUenas. Л^сгиш cum nobis tacentibus, nee quid(|iiam 

 sinistri de ipso suspicantibus, vulgaris opinio teneat, ipsum ad praesentiam domini nostri 

 summi pontificis accederc, et de nobis velle (|uerimonias inslaurare; idcirco devotionem tuam 

 seriöse recpiirimus et rogamus, quatenus apud pr;iefatum dominum noslrum, oui desuper 

 specialiter scribimus, et alibi, ubi necessc fuerit, iaborare velis et debeas, ut in casu, quo 

 praefalus arcbiepiscopus in sui praesentia quidquara de nobis, quod tamen non credimus' 

 conaretur suggérera, ipsum B. Sua non audiat, sed potius ipsius, si quae fiierint, qucrelas 

 suspendat tamdiu, donec per solemnes ambasiatorcs nostros, quos ex hac et aliis causis ad 

 ipsius praesentiam destinare proponimus , de iacti circumstanliis fuerit plenius informata, 

 specialem nobis in eo complacentiam ostensurus. 



4S. 



fVenceslaus rex Bonifacio pp. IX. (Cap. H, 3. y. 54.^ 



1395 (init.). 



Ut non ascribat incurabilitalis vitio, quod non misit dudiim ambassiatam suam, quia guerra in regno impedivit 

 ЭС. et supplicat, ut providcat ccrlis personis juxta declarationera. 



Sanctissime эс. Non mirelur S. V" nec inadvertentiae vitium nobis ascribil, si pro 

 disponendis arduissimis negotiis, sacrosanctam Romanám ecclesiam, S. V*"", nos et impérium 

 sacrum tangentiluis, solemnes ambassiatores nostros ad vestri praesentiam transniittere distu- 

 limus usque modo; fecit enim boc causarum praegrandium nobis quotidie ocrurrentium 

 improvisa varietas, guerrarum et seditionum inter nos et barones regni nostri subortarum 

 continuata disturbia, et clamor populi, damnis et injuriis mukiplicibus lacessiti; opportebat 

 etiam nos ad prosecutionem negotiorum hujusmodi, quae mentem nostram quotidianis vexant 

 impulsibus, personas idoneas in fide nostra stabiles ас in devotione constantes exquirere, 

 a quibus spes noslra timoré quovis sublato dependeat, ut videlicet sciant, velint et possint 

 ad effectum optatum regia mandata perducere et non privalis seu propriis commoditatibus 

 inhiare. Saepe namque S. V"* super hiis, quae noliis sunt cordi, scripsimus, sed an literae 

 nostrae ad ejusdem S. noiitiam devenerint, ignoranuis; saepe hujusmodi scripta iterare 

 decrevimus, sed utrum in oculis vestris accepta sint, dubitamus. Ad finem igitur, ut prae- 

 terita desideria nostra in memoriam redeant et in adventu ambassiatorum nostrorum revi- 

 viscant, lîonorabilem capellanum . ..d. n. d. de intentione nostra circa materiam unionis eccle- 

 siae sanctae dei, nec non in provisione ecclesiarum Pragensis et Aquilegiensis et erectione 

 monasterii Cladrubensis in ecclesiam cathedralem sufficienter instructos, datis ipsis nihilo- 

 minus certis capitulis per nos ipsos conceptis, ad S. praesentiam duximus transmitten- 

 dum; sed et pro conservatione praedictorum et aliorum negotiorum nostrorum hucusque 



Abh. V, 5. B. 8 



