E. König Wenzel und Kenig Sigmund von Ungarn. 79 



nostrae Christianitatis saluti misericordiler subvenisset verisimilliinum erat, hoc re- 

 gnuni in manus paganorum miserabiliter dcventurum. Quippe excogitare nescimus, quid 

 un quam noslra Maj estas contra Sanctitatem suam attemptaverit, propter quod nos ita prose- 

 qui deberet odio capital! ; praesertim quia et praedecessor suus felicis recordationis Urbanus, 

 quam diu vixit, et dehinc ille Bonifacius usque ad haec tempora, nos semper carissimura 

 filium et verum Ungariae regem suis literis nuncuparunt. Unde ergo provenit tam rcpen- 

 tina mutatio, ut pater fiat persecutor? Nam si etiam aliquo modo nostra filiatio contra 

 suam paternitatem excessisset, debuisset more pii patris excessum nostrum benivolis veibis 

 primo coriipere et salubribus monitis emendare; hoc siquidem non fecit, sed potius riobis 

 dando verba benivola, clandestine de nostro exterminio pertractavit. Sollicitavit enim 

 primo praelatos et barones nostros, ut a nostra majestáte deficerent, et nobis rupta lide 

 rebellarent ; induxit deinde Ladislaum filium quondam Karoli de Durachia, ut regnum 

 nostrum impeteret, et sibi tanquam hereditarium vendicaret; direxit praeterea legatum a 

 Jatere, qui regnicolas nostros a juramentis nostro diademati praestilis absolveret, et ipsos in 

 nostrum exterminium excitaret. Suntne haec opera pii patris? suntne haec officia boni 

 pastorisj inter fiiios bella serere, et inter oves pěstem morbidam procurare? Quajjroptcr 

 reverendissimi patres et amici carissimi! in arcano nostri pectoris aequa meditatione pen- 

 satis, ipsum summum pontificem jugi studio ad nostrum excidium inhiare et discordias assi- 

 duas in regno nostro occulte nutrire: ne iterum damna taiia , qualia ipsius procuratione 

 hiis inpacatis temporibus passi sumus, in regno nostro evenire conlingat, ac ut suspiciones 

 evitemus, summa cum diligentia futuris malis et scandalis ocurramus: decrevimus, cum 

 consilio tamen nostrorum baronům ас piocerum, quod de cetero nullus regnicolarum no- 

 strorum audeat vel praesumat ad curiam Romanám accedere, vel inde ad regniim, donec 

 de illatis damnis эс. 



(cetera desunt.) 



Wenceslaus rex fratri suc Sigismunde régi Hung. (Treb. C. Ъ. f. \^%.) 

 Excusat se non posse venire ad terminům placitorum, et firmat dilectionem эс. 



Serenissime princeps et frater carissime! Literas vestrae dilectionis de gratis, bonis 

 vestrae prospentatis successibus, per vestrum nuntium noslro pridem culmini dcstinatas, 

 affectione sincera accepimus et diligenter, imo laetanter, contenta accepimus et intelleximus 

 in eisdem. Primo quidem de transacto placitorum termino, super quo debebamus invicem 

 convenire, fraterna Vestra sciât Dilectio, quod etiam excelsitas nostra in Almaniae imperii 

 sacri partibus cerlis et arduis impediti negotiis , quibus tamen altissimi gratia ipsum 

 (sic), qui salutem et actus principům dementi sua bonitate disponit in eisdem, licet non 

 minus utilis quam necessaria nos causa '^) tenuerit , salubriter ordinatis, ad hujusmodi 

 celebrandum coUoquium non poteramus commode proficisci. Ex bis igitur causis, et quae 



1) MS, niai divina justitiae noslrae Chr«'« salute mis. devenisset. 2) MS. tam. 



Ч 



