/. Kcnis Wenzel und der böhmische Herrenverein. 



97 



/. König Wenzel und der böhmische Herrenverein. Í394 — 1401. 



104. 



Bericht über die erste Gcfangcnnchmiing K. }Vcnzels. (Cap. G. 19, У". Г2і*.^ 



1394. 



Forma curialis et veridica, qualiler ser">"s D. W^eiiceslaus Rom. et Boh. rcx per barones Bohemiae juste et meri- 



toric fuit aneslatus. 



Praesentium annoruin tempore jocundamen et plausum vitae quivis intelligens propter 

 diclina excrcitia novitatum studeat diligentius appctere; necis veio amaritudinem a menti.s 

 proposito totis nisibus prociil pellat. Nam post mortem singiilaris et praecipui amatoiis 

 justitiae, Serenissimi principis et domini, domini Кагоіі quarti Romanornm imperatoris 

 regisque Bohemorum illustrissimi, imperio et coronae regni Bohemiae multa mala proh- 

 doior sunt ostensa; nam impérium ab eodem tempore tenuitatis pepcndit funiculo, ila quod 

 principalis hères imperii corona majestatis renuit consolaii. His vero temporibus aemuli 

 juslitiae, seniinatores totius discordiae, quibus evenit graviter ipsorum dimittere dominia, 

 studebant pro honore scandaliim, discordiam pro concordia, malum pro bono, indirectum 

 pro recto, injustum pro justo, falsum pro vero, justitiae vero viam nullomodo cognoscentes. 

 Fortis animositas, strenuitas valida, sinceraque constantia, eruditio fidei, viduarum gemitu.s, 

 orphanorum destructio, quotidianus clamor communitatis et pauperiim, nonnullos principes 

 et terrae movit dominos, ut justitiae imperii ас regni Bohemiae incolarumque ipsius cémentes 

 incommoda, (studerent) pio gubernamine tollere gravamina et evellere novellorum ac sophi- 

 starum dominorum potentiam, ut quivis cognoscat abavi sui progeniem et contra in actum 

 suum redeat, unde venit. Non modica vero in Boemia doininorum convenit nobiiitas, ((ui 

 inira se defectus singulos imperii regnique fideliter, lotiuscjue communitatis librantes in- 

 commoda, Majestátem regiam praeassumpto accesserunt masticato inter se consilio; umis 

 sibi retiilit per haec verba: Princeps serenissime, domme gratiose ! Cum justilia inicpiitatis 

 astricta sit habenula, et in regno Bohemiae multa perpetrantur iliicita, ita quod per vagas 

 petitiones et sophisticas, ecclesiae spolianlur beneficiis, viduae et orphani hereditntibus, 

 regnum regimine deficit, impérium cassatur dieteniis; per quod unde (sic) regno et pio- 

 vinciae magnum posset dedecus exoriri: Serenilatem tuam petimus, ut dominum nostium 

 gratiosum, quatenus velis regno portas apei'ire justitiae et inconvenienter ahlata in loca sua 

 redigere, ut possessor proprius gaudeat possidere propria; nam regnum consuevit exercere 

 antiquitus, ut singularis vulgus lamentabili desinat a clamore; quod erga Serenilatem tuam 

 regiam fideliter promereri volumus, ut nostrum dominum gratiosum. Rex vero non timens, 

 sibi ab eis aliquod imminere incommodum, animo furibundo atrocitatis ostendens faciem, qua 

 amovere voluit dominorum constantiam, omnia bene rexisse se asserurit, aestimans sibi omnia 

 ut prius processum inviolabilem observare. Baronům vero consortium, instabilitatem suam 

 Abh. v, 5. в 1 3 



