/. König W^enzel und der böhmische Herrenverein. 105 



exorta niateria, venislis ad eundein et ejus hospitiuni in H. , veni similiter ad ejus hospi- 

 tiuni, dimissis rationibus unacum domino W., praesertim ex eo, ut in alisentia vestra, amotis 

 inter vos (sic) litibus, pro honore vesiro specialitcr ad servitia quaelibet ferventius uniamur. 



113. 



Mahnung an K. Wenzel, im Kampfe mit dem Herrenbunde auszuharren und nicht nachzugeben. 



(Treb. C, 3./ 1Ы.; 



Exsurge, princeps serenissime, et eslo manu fortis, ut David, et pugna contra Phi- 

 listaeos in regno isto, in perniciem reipublicae nimis niultiplicatos. Adjunye tuo lateri con- 

 siUo viios senes, in quihus est sapientia ; viros maturos, in quibus est experii ntia ; virüs 

 humiles, in quibus est patientia; viros sobrios, in quibus est modeslia; viros fortes, juvenes 

 et pudicos, in quibus est strenuitas et obedientia disciplinae niilitaris, ut possis et scias 

 parcere subjeclis et debellare superbos. Extermina ministres Anlichristi, qui demoliuntur 

 vineain domini, subvertunt regnum patris tui, et destruunt justitiam christianani. Accingere 

 gladio tuo super femur tuum potentissime, ora, ut stet tamquam sol contra Gabaon immo- 

 bilis, nulli de imperio providendo, nec alterius electionem faciendo, donec sumas de inimicis 

 ultionem. Dabit enim tibi dominus deus luus auxiiium de coe!o , et corruent hostes tui 

 coram te, Venient ad te, qui detrahebant tibi, et adorabunt vestigia pedum tuorum , et 

 sedebis super solium patris tui. Et tunc omnes de Saba venient, munera ofTerentes et lau- 

 dem domini annuntiantes , qui diynatus providere ecclesiae suae sanctae de tali defensore 

 et reipublicae de tam glorioso reformátore et gubernatore potente. Propter hoc etiam 

 benedicent nomen tuum omnis generaiio rectorum et memoriále tuum non delebitur in 

 aeternum. Vox enim in Rama audita est. vagitus infantium, ploratus matrum et viduaruni, 

 ejulatus orplianoruin, ululatus senum et planctus juvenum, et non est, qui consoletur eos, 

 nisi tu clemeritissime, unica salus patriae et reipublicae, serenissime propugnatoi ! 



Inclyte princeps ! patiaris. quaeso, aequo animo inportunitatem nieam, quae profecto 

 ex sinceritate animi et pura procedit conscienlia, atque modici effectus afîectum meum 

 suHcipias et in me integritatem tuae principalis claritatis ехЬЛзе, ut liberalis tuae munificen- 

 tiae non exsors, inier tuos felices etiam valeam féliciter numerari. Ave, salve, chaere et 

 vale perpétue decus raeum! 



114. 



Ein ähnliches Lob- und Aufmunterungsschreibin an K. Tfenzel. (Treb. C, 3, l.ôO^J 



Verbum mihi singulare ad te est, serenissime princeps et domine mi gi aiiosissime ! 

 verbum inquam bonum, verum, utinam in oculis tuae Majestatis acceptum ! Insufficienlia qui- 

 dem mea et ingenii hcbetudo ori meo , ut sileat, repagulum objicit, sed devotae fidelitatis 

 ardor. quo vestrae Serenitati ex debito obligor, et qui in me numquam tepescet, atque illa- 

 crymanda rei publicae turbatio, obicem abjicit, et ut loquatur, suadet; denique radicata in 

 le copiosae virtus rationis et mansuetudinis modestia, quibus verum a falso discernere, et 

 verba quantumcumque humilium personarum veritalem redolentia in audientiam tuam libenter 

 Abb V, 6. B. 14 



