152 Palacký, über Formelbücher : Beilagen, 



in praesenti , sicque in quodam indifferentiae mediclinio conclusus , angustias undique in- 

 venio et quid eligani, penitus ignoro. Gestit aninius gestus suos prodere, et quaestus quae- 

 stibus trayaco (sie) calamo efutire. Consulit ratio stiluin retrahere, et invectivis salyris minime 

 inservire. El dum hincinde fluctivagus rapior, nunc pro illa nunc pro isla parte argumenta 

 collidens, vehemontis doloris non Valens frenare recursus , cogit Clio me cvnicam cudere 

 epištolám, meis cynedis ad votum, ni failor, responsuram. Et idco, sicubi stilus scribendi 

 licentius evaserit, si frenos modestiae excesseiit, date veniam de materia doluris dolenter 

 literám scriptitanti. Nam teste Tullio vullus status et acrimonia debent in oninil)us confor- 

 mari. О igitur inmrritos, о dégénères et ab omni liumnnitaie seclusos animos, qui famae 

 suae titulos et quaesitos honores a sapientibus fasces labefactari permitlunl! quis enim famae 

 suae jacturam nequanimiler, quis ad honoi'is sui detrimenta non expavit crimine stellionatus 

 respersus, adliuc se exponit pro fama? homo ab utero liber, animo liber et Uber ea liber- 

 taie, qua vocavit cum ipse famae suae tiiuios infamia perdet? AbsitI proprio enim fruitur 

 honore, quod est natura laudabile, nec potest vitiari naiura linguae injustitiae detrahentis. 

 Et ideo reverendi domini, si nunc in medium vestrum praesens epištola aliquid adduxerit, 

 quod vestrum posset ofTendere auditům, parcatis afFliclo, et vestros animos ad compassionis 

 animum praeparate. Nam praesenlem quasi apologum non propter vos scripsi, propter 

 illos dumtaxat, qui mihi multiformiter et deformiter detraxerunl. Armet igitur se patientia 

 pectus, et verba mea sie audire velitis amicis auribus, ac si pars aenmlorum uieorum 

 coram vobis concione facta oratorie declamaret. Nescilis enim reverendi domini, quod 

 gaudium, spes, timor et dolor inmoderati sie nonnumquam prudentis afFiciunt animum, quod 

 Talionis lege abjecia, suos motus sequitur effrene; quo fit, ut quanto plus dolor infra pecto- 

 ris claustra recluditur, tanto forlius resumpiis viribus in voces querulas erumpit. О dirum 

 volnus, о truces homines et omni pietale exsorles! О domine deus aeterne , qui abscon- 

 ditorum es conditor, tu scis, quod aemuli mei falsum adversum me coram dominis meis 

 grallosissimis, dominis imperatore Augusto, archiepiscopo Pragensi, nec non aliis plu- 

 rimis, tulerunt tcstimonium, asserentes mendaciler, nie universitalem Pragensem, quam plus 

 ipsis diligo, coram don)inis meis papa et cardinalibus infamasse, accusasse et de dootrinae 

 errore notasse. Cum ego de facto universilatis cum domino papa nunquam sermonem 

 habuerim, nec coram dominis cardinalibus aliquam mentionem fecerim; nisi forsitan hoc 

 mihi quis velit inverlere pro culpa, quud universitalem Parisiensem Pragensi praetuli et 

 ipsius Parisicnsis universilatis supposita supposilis Pragonsis universilatis in vita et doctrina 

 praestantiora nonnumquam praedicavi. Absit a nie, ut tam decorae matris meae et alumnae 

 gratiosilatem tam filius degener absconderem. Absit ut ipsius gloriam, quae loti mundo 

 resplendet, reticeam. Si quid suni, Parisiensi debeo quidquid sum et quiiUpiid futurus 

 9um divina fuvenle dementia. Pragensi etiam nullam cuipani impono, quam cupio crescere 

 ad augmenta multarum gratiarum. Quibusdam tainen cultoribus suis, quos noslis, num re- 

 graliari debeo, jiidicale, num hiis ad gralias leneor, qui in mei honoris exilium conjurantes, 

 li(craá falsas, mendaccs, aerumnosas, insidiosas dominis praefatis, papae, imperatori, cardi- 

 nalibus, archiepiscopo Pragensi, auditoři camerae et aliis scripserunt, miserunt, finxerunt et 



