R. Sludienwesen , Sitten. 155 



dictiis, videns contra me pracnotati H. et suorum complicium captiosum progressum, con- 

 questaiti suam, qua me arrestari in curia Romana petebat, non adniisit, et quod libère a 

 curia possem recedere, constituto ad cautelam , licentiam concessit. Et pensate carissimi 

 domini! si mihi idem II. justam vicissitudinem pro sibi per me facto beneficio refudil. Cum 

 enim quodam die memorafus auditor praesideret judicio de articulis praeniissis cum XII 

 magistris in theologia tractaluri, et quid de ipso H. medio tempore ordinandum esset, de- 

 liberatione dictarent, quibusdam dicentibus, ipsum cautionem de stando juri ponere, abis 

 dicentibus, ipsum m carceribus usque in finem causae reciudi debere: ego sibi patienti 

 compatiens et lacrymanti ronlacrymans, pro ipso praedicto audilori suppb'cavi et magistris, 

 et me vadem et sponsorem de stando juri constitui, et quod non fuit niancipatus catce- 

 ribus, fusis precibus et flexis poplitibus impetravi, et praefatorum domini auditoris et magi- 

 strorum rigorem circa ipsum H. mitigavi, et multis ipsum laudum praeconiis attollendo, de 

 vitae honestate, conscientiae puritate et ceteris commendavi, pro ut ipse de hoc vos ріепіия 

 poterit inforniare. Nunc autem horům omnium oblitus, haeccine mihi praemia refudit, haec- 

 cine bénéficia recognoscitj dum missis suis satellitibus de curia ad fatendum suam causam, 

 ad literaruin mendicata sufFragia, non ad conscientiae mentem refugit; hiis eiiam non con- 

 tentus, cum dominorum cardinalium lares intrare non posset, quasdam sibi furtim sigillaras 

 forsan conquisivit literas, quae de illorum dominorum quorum sigilla fuerunt, scientia mi- 

 nime emanarunt. Quae literarum epistolae, quamvis fuerunt nonnullis poëtarum turritae 

 cothurnis, multis detractionum telis armntae, nugacitati tamen ipsarum delatum non fuit: 

 cum hii, ad quorum manus devenerant, personae, contra quam scriptae sunt, ignominiam 

 non ferentes, eas tanquam stygium virus vomentes respuerunt, et ipsas deriserunt; prout 

 de aliquibus literis et earum tenoribus scriptoribus et portitoribus fui plenissime informa tus. 

 Et ne vos reverendi domini tot verborum anfractibus deducam in Daedali labyrinthum, 

 finem scriptis impono, supplicans, quatenus de meis detractoribus mihi Judicium et justitiam 

 faciatis, et ipsis silentium imponaiis deinceps , ne meam carpentes famam, me in odium 

 hominum convertant. Nam quamvis perfecti viri de suae famae labefactione per improbos, 

 conscientiae suae fidentes, non curent: ego, qui eorum perfeclioni aequiparari non valeo, 

 sed ea ammirari volo, sciens mihi bonani famam necessariam ad forinsecos, nolo dente livido 

 lacerari. Parcatis etiam mihi, domini mei carissimi, si quid vobis in ista litera occurrerit. 

 quod vestrum animum ad indignationis spiritum posset aliqualiter impellere. Ego in prat- 

 senti carta generálem texui salyram, quam ad vos extendi non patior, nec ejus aliud esse 

 volo officium, nisi ut me vobis recommendet humiliter, et me apud vos de criminatione H. 

 et de infamatione universitatis Pragensis excuset; et me offero semper ad dictae universitalis 

 Pragensis pro beneplacito et niandato. 



Datum Parisiis, anno domini M. 372 эс. 



20 * 



