4. Equisetum silvaticum L. 



4. Equisetum silvaticum L. Flora lapponica 1737. p. 310. — 



Speeles plant, edit. II. 1763. p. 1516. Nr. 1. 

 Syn. ^'S9^. E. ramosum Gilibert Exercit. phytolog. 1792. p. 552! 

 „ 1795. E. capillare Holfmann Flora v. DeutscMd. 1795. p. 3. 

 „ 1817. E. Opbraculense Hooreb. ap. Mussche. Hortus Ganda- 

 vensis. 1817. p. 146 et ejusd. herbar. de la Flandre 

 Orient. Fase. 59. gen. 344. sp. 7. 

 „ 1818. E. umbrosum Lapeyrouse Hist. abregee PI. des Pyrenees. 

 1818. p. 618. 



E. abietinum et E. eurvifolium Flörke. 

 E. graveolens Herbar. Buchinger. 



T> i a, g- 11 o ^ i 



Gaules heterophyadici, sterilis sulxiatus, carinae 10— 18 planae 

 lineis singulls vel binis marginalibus dentium simplicium divaricato- 

 runi exasperatae; vaginac cylindracco-eyathiformes, foliola convoxa 

 non sulciita. sulciis commissuralis non distinctus, dentes omnes in 

 lobos cucullatos rufos lanceolatos snbobtiisos connati. Rami dcnse 

 verticillati 4— 5-goni, solidi verticillis secundariis et tertiariis regu- 

 lariter instructi, dentes lanceolato-acuminati; scapi vaginac longiorcs, 

 vcntricosac. Vulloculae carinis multo latiorcs, series stomatum phancrop. 

 bilincatae, annullus incrassatus communis et partialis adsunt. Lacuna 

 centralis fere Va; rhizoina fistulosum. 



