100 Palachy s italienische Heise. 



— Fratres illos — susceperunt consules in suam custodiam, volentes eos post 

 cessationem strepitus populi suae reddcrc libcrtati , quod et fecerunt. Caj)tata namque 

 opportunitate débita eos a Praga permiserunt a!)ire libère et quiete. Ipsi autem gressus 

 suos dirigentes versus montes aut versus montem Kothnis, a venerabili patre D. Abbate 

 Cisterciensis ordinis et suo conventu ibidem morantibus sunt bonorifice recepti et humanis- 

 sima pietate fraternaliter bospitati. Ibi ut dieitur adbuc hospitio detinentur. 



Cap. CA. Quomodo ante mortem regis quosdam de Consulatu Novae civitatis Pra- 

 gensis occiderunt, et quomodo post mortem regis manu fořti campum ingressi sunt, quasi 

 contra fidèles pugnaturi. 



Cap. 65. Quomodo Sigismundus succedens Wenceslao ingressus est Wratislaviam 

 cum indignatione contra clerum et de morte Jobannis ducis Gorlicensis fratvis ejus. 



— Johannes dux Gorlicensis ante mortem Wenceslai pluribus annis fuit vita pri- 

 vatus. Ad monasterium namque Novae Cellae Cisterciensis ordinis et Misnensis diocesis 

 quadam vice veniens et sanus et incolumis ad lectum dormitionis suae properans, in mane 

 diei alterius in eodem suo tbalamo mortuus est inventus. Cujus corpus ducebatur ad Pra- 

 gam et ibi sepeliebatur in sepulcro majorům suorum. — Sigismundus — indignabatur in 

 principio ingressus sui in Wratislaviam praelatis et clericis Wratislaviensis diocesis, aestimans 

 eos excommunicationis vinculo innodatos existere, quia papalem decimam, juxta modum 

 quo ipse vel sui eam petebant, ei dare nolebant. Ideoque praelatis et clericis Wratislaviae 

 civitatis in vigilia epipbaniae sibi occurrere volentibus cum cantu et reliquiis, ornatibus et 

 solennitatibus ecclesiasticis, dedignabatur eis in campo praesentibus in die civitatem ingredi 

 aut eorum occursibus salutari. Ipsi autem de suo jure et de sua confidentes innocentia, et 

 se excommunicatos minime reputantes , redierunt ad domos suas, et divina ut antea in suis 

 ecclesiis, prnut de jure potuerunt et debuerunt, solenniter peregerunt. 



Cap. 66 — 69. De décima sibi a papa concessa. 



Martin V hatte dem K. Sigmund für seine Verdienste um die Kirche intégras déci- 

 mas unius anni omnium reddituum ecclesiasticorum in gewissen Ländern verliehen ; Johann 

 Bischof von Brandenburg , unus de executoribus regalis indulti , verlangte den Zehent von 

 allen , auch den geringsten Einkünften des Clerus ; die Breslauer wollten nur die diesfalls 

 gewohnte Taxe zahlen. Der Process wurde darüber in Born geführt und war bei Wenzels 

 Tode noch unentschieden. In Breslau verglich sich dann Sigmund darüber, indem man ihm 

 das Doppelte der Taxe gab. 



Cap. 70. De his quae tunc Sigismundus egit in Wratislavia et de interfectione con- 

 sulum ibidem prius per Wratislaviae cives facta. 



Cap. 71. De duabus filiabus Lodwici regis Ungarorum et Sigismundo quomodo 

 rex Ungarorum factus sit , et de praelio ejus contra Turcos, in quo et succubuit. 



Cap. 72. De Hedwige secunda filia Lodwici et Wladislao rege Polonorum. 



( Up. 73. Qualiter Sigismundus ad Bohemiam properare et haeresim ut dixit volens 

 destruere mullis dominis vasallis suis servitium indixit. 



Cap. 74. De monaslerio Cladrunensi et quibusdam ecclesiis. 



