/ 



Beilage. 6. Des Aeneas Sylvius Leben Kaiser Siegmunds. 109 



Beilage 6. Aeneae Sylvii vita Sigismundi imperatoris. 



Sigismundus Caesar, Caroli quarti Romani imperatoris filius, Senis coneeptus fuit, 

 in Bohemia vero natus. Nam et pater ejus rex Bohemorum fuit. Origo istorum ex Luze- 

 burgo fuit, ab Henrico YII imperatore descendens ; cujus filius Johannes filiam regisBohemiae 

 heredem aeeepit uxorem, per quam et regno potitus est. Hic filium habuit Carolum, ex 

 quo natus est Vinceslaus et Sigismundus. Vinceslau senior patri successit in Begno Bohe- 

 miae, ac Romanorum rex creatus est, non tarnen sine labe simoniae, corruptis electoribus 

 a Garolo. Sigismundus autem Mariam Ludovici regis Hungariae filiam in matrimonium sibi 

 collocavit , propter quam et regnum Hungariae suseepit. Plurima tarnen in eo passus est, 

 rebellantibus saepius Hungaris, quorum propria mutatio est. Conspiraverunt autem semel 

 Hungari, manusque in Sigismundum injicere cogitarunt, venientesque in aulam regiam, sce- 

 lus admittere statuerunt. Quod cum Sigismundus animadvertisset, arrepta sicca in locum 

 aulae eminentiorem ascendit, versusque in barones rutilantibus ac minaeibus oculis: ani- 

 madverti, inquit, Hungari, vos hue me captum venisse: sed videbo ego, quis vestrum tam 

 audax, tarn temerarius, tamque sceleratus erit, ut in regem suum manus injiciat, simulque 

 hanc siccam in vestrem (sie) ejus recondam, ne impunitus regiam majestátem laeserit. Eccum 

 nie, cur non apprehenditis ? liga me, quisquis es audax, aeeipe regem tuum, nec te ho- 

 mines , nec superi impunitum relinquent. Exterruit itaque omnes constantia Sigismundi ac 

 magnanimitas; itaque singuli excusare se coeperunt, ne talia de se crederentur; quos Sigis- 

 mundus paulatim exire jussit, suaeque custodiae magis cavit. Exinde cum de conspiratori- 

 bus instruetus esset, exiens in campos, barones omnes adesse jussit, vocansque singulos 

 ad tentorium suum seorsum, triginta ex majoribus unum post alium capite truneavit, occi- 

 dissetque plures, nisi sanguis fluens occisionis indicium extra tentorium fecisset, quo ad- 

 moniti alii ire noluerunt quamvis vocati. Postea vero, cum jam regina mortem obisset, se- 

 ditio facta est in regno, Sigismundusque a baronibus captus, duobus adolescentibus sive 

 juvenibus, quorum pater sub tentorio occisus fuerat, traditur. Nec enim dubium alicui erat, 

 quin juvenes in ultionem paternae mortis diversis cruciatibus regem occiderent. At Sigis- 

 mundus ubi se captum videt et in manibus hostium acerborum, ad preces recurrit, muliis- 

 que verbis juvenes adhortatur, ut sese libèrent. Sed í Iii paternae necis memores, vindictae 

 cupidiores fuerunt quam veniae, nec ullum preeibus locum dabant. Tum Sigismundus ma- 

 trem juvenum in sermonem poscit, quam et feminam prudentem et juvenum rectricem scie- 

 bat. Illa ad colloquium veniente: Ego, inquit, mulier, plura tuis filiis dixi, quae statui eorum 

 conducere possent, sed ipsi per aetatenf - non tantum sapiunt, quantum te spire non ambigo 

 etc. (sq. oratio prolixa.) 



Moverunt feminam verba Sigismundi, simulque commiserata est regio sanguini, aspicie- 

 bat quoque principem elegantissimum, toto corpore pulcherrimum, cujus ipsa faciès digna 

 imperio videbatur. Vocatis ergo filiis suadet regem dimitti. Ille evadens ad comitem Ciliae 

 se recepit, cujus filiam in matrimonium duxit nomine Barbarám, elegantissimi corporis. Post 

 vocatu quorundam baronům et potentia sua regnum recuperavit, palatiumque apud Budam 

 • 



