Beilage 9. D. Acn. Sylv. Leben des Johann Gishra. 117 



iieerent, I'olununique regem sequerentur, hic solus ex omnibus dueibus qui arma in Hun- 

 garia tenebat, intrepido animo menteque stabili mansit in fide, regisque Ladislai partes tu- 

 tatus est. Ex qua praemium illum (sic) meruit, ut omnium exercituum ejusdem regis dux 

 crearetur , tum per reginam Elizabet, tum per Fridericum Caesarem ipsius regis tutorem, 

 sibique ac suo regimini quam multae trans Danubium civitates et ipsa ami fodinarum capud 

 (sie) Gremitia commhterentur. Pirna hüic adversus rebelies Hungaros bella fuere: sed tam 

 ei dextera coeli conjuneta fuit, ut saepe cum quingentis sexcenlisque bellatoribus sex millia 

 octoque millia bominum fugaret. Infinitae illi insidiae struetae fuerunt, quas tum viribus 

 tum prudentia vitavit; mira namque eum semper félicitas comilata est. Hic cum novam Aus- 

 triae civitatem petivisset, suum regem visurus Ladislaum, ejusque in conspectu foret, ас 

 tum pulebritudinem tum gravitatem pueri contemplaretur , lacrymari coepit, et voce sub- 

 niis'sa: heu! quot inquit labores tui causa subivi, quot adivi pericula, quas sum passus in- 

 sidias ! Utinaih eo aetatis venias, in quo fidèles qui tibi fuerint possis intelligere! Me qui- 

 dem semper habçbis. Aderat forte Johannes sine gratia regis camerae magister sive exquae- 

 stor, dixitque puero: hic tui exercitus duetor est, serenissime rex! quin tu illi stipem tx-adis? 

 Sex annorum erat puer, atque ut exquestorem audivit, nec ipse marsupium haberei, arrecta 

 ipsius quaestoris bursula, sex aereos nummos reeepit, Giskraeque tradidit; quos ille filo sus- 

 pendit continuoque sic defert, aiens se in eo nosse, puerum si vixerit liberalem futurum. 

 Gum post haec Giskra in Hungariam se reeepisset, fuerunt inter eum atque Pancratium de 

 S. JNicolao plures discordiae; tandem roconciliati amicitias firmarunt, quibus durantibus idem 

 Pancratius lide rupta (паю parvi est fidelem apud Hungaros esse), castellum unum per in- 

 sidias Giskrae furatus est. Hie Pancratius ex parvo non virtute sed furtis atque rapinis in 

 virum magnum crevit, societatemque maximám cum Yrsatio Michaele, quem Sigismundus 

 Caesar ex luto sublimaverat in coelum, habuit. Sed ambo infidèles heredi Sigismundi fue- 

 runt, immemoresque beneficiorum ; ob quam rem Yrsatius magnum dominium quod habuit 

 in Gunza, cum latrociniis intenderet perdidit, multumque humiliatus. Hi ambo in par tib us 

 regis Poloniae fuerunt , Ladislao inimici. Pancratius oppidum Calexii ab praeside Gasparis 

 Slik qui ibidem erat parvo pretio emit, ibique postea latrocinia fecit, ob quam rem su,is 

 quoque Polonis coepit molestus esse, vocatusque Budam captus est, atque ut liberaretur, 

 filium se dare obsidem promisit; fecitque ad se venire rusticum suo filio persimilem, quo 

 suo loco dimisso recessit. Inde post paueos dies compeiium est, suppositum "fuisse rusti- 

 cum , quod Pancratius non negavit, dicens licitum sibi fuisse deeepissc illos, qui eum sub 

 salvo conductu captivaverant; rusticus autem dimissus fuit. Sed ut ad Giskram revertamur, 

 hic ubi audivit proditionem Pancratii, mox exercitum congregavit hominum circiter novem 

 millium : sed cum egredi vellet, nihil aeris habebat, quo suos ex hospitiis íiberaret, niag- 

 naque arte a suis civibus aureos mille quingentos recuperavit. Quibus habitis admodum 

 bilaris egrešsus in campos : nihil inquit deest arm a to exercitui: hi gladii nobis victum para- 

 bunt. Quumque ad eum quamplures équités nobiles cum ex Moravia, tum ex Selesia con- 

 fluèrent, vocatis omnibus, vos inquit spem habetis magna me vobis stipendia posse largin, 

 sic enim dignum esset: sed mihi nihil est, nisi ferrum et animus. Ego nunc adversus Pan- 



