118 Denkmäler der böhmischen Sp 



3. Jako-že dal jesi jemu vládu pl ti, 

 aby vse, je-že dal jesi jemu , dast jim 

 život vèèen. 



3. Se že jesť život věčen, abychu po- 

 znali tie samego boga věrna, i jego-že 

 poslal jesi Jesu Christa. 



4. Jaz tie oslavách na zemi; dělo do- 

 konach, je-že dal jesi mně к činieniu. 



5. I nyně oslaví mie ty, otče, u sebe 

 sama oslavu, ju-že imějech, prve ne-že-li 

 svět běse, u tebe. 



(). Objasniovaeh imie tvoje čl . . . 



Sp a 1 1 

 Jo. XVIII. 



13. I privedechu jej к Anně prve; 

 běše bo tesť Raipin, jen-že běse pape- 

 žem lěta togo. 



14. Běse že Kaipa, jen-že svět dade 

 Judom, je-že vymiete jednomu člověku 

 umrěti pro liud. 



lb.Slědova že Jesus Simon Petr i drugy 

 učennik. Učennik že běše znam papežů, 

 i vnide s Jesusem v sen.' papežinu; 



1 6. Petr že stase u dveri vně. Vyni- 

 de že učennik drugy, jen-že běše znam 

 papežů, i reče dvernej, i vvede (uvede?) 

 Petr. 



17. Reče že Petru poselnica dverna: 

 nu-že, če i ty iz učeník jesi člověka 

 sego:' Reče on: nejesm. 



18. Stachu že chlapi i slugy u uglie, 

 i sgrěvaehu sie, je-že zima běše ; běše 

 že s nimi i Petr stoj a i sgrěvaja sie. 



räche. Evangelium Johannis. 



Jakože dal jemu jesi vlasť vsjakojc 

 plti, da v'sako, ježe jesi jemu dal, dast" 

 im život věč'nyi. 



Se že jesť život věčnyi, da znajať 

 tebe jedinogo istinnaago boga, i jego- 

 že pos la lisu Christa. 



Az proslavich te na žemli; dělo s vr- 

 ších, ježe dal jesi mně da s'tvorju (sic). 



I nyně proslaví me, otče, u tebe sa- 

 mogo slavoja, jaže iměch, prěže (sic) da- 

 že nebysť mir, u tebe. 



Javich ime tvoje člověkom . . . 



с VI. 



13-22. 



I vedoše i к An'në pVvěje ; bě bo ťsť 



Kaijaťč, iže bč archiei'ei lětu tomu. 



Bě že Kaijafa davyi s'vèt Iudeom, 

 jako unje jesť jedinomu člověku umrěti 

 za ljudi. 



Po lisusě že iděaše Simon Petr; i dru- 

 gyi učenik. Učenik že ť bč znajem ar- 

 chiereovi, i v nide s lisusoin v' dvor ar- 

 chiereov ; 



Petr že stojaaše pri dvVch vně. Izi- 

 de že učenik ť, iže bě znajem archiereovi, 

 i reče dv'r'nici: v'vedi Petra. 



Glagola že raba dvrnica Petrovi: jeda 

 i ty ot učenik jesi člověka sego ? GJa- 

 gola on: něsm'. 



Stojaacha že rabi i slugy ogn s tvoř še, 

 jako zima bě, i grějaacha se; bě že s' ni- 

 mi Petr stoje i grěje sie. 



