H.VLLER , Synopsis Pofenlillarum. 53 
Wahlenberg FI. carp. n.° 509- et Lapp. 264. P. nostram aiiream dcscribere videtur , 
praiseitim quod iis foliola radicalia sempcr quiua alLribuit. Linnxi, Fl. Suec. n." 4oo. 
nostram esse aulumo. 
13. P. ALPESTRis, foliis radicalibus quinatis cuneiformibus inciso-dentatis , petalis subro- 
tundis calyce diiplo majoribus , auriculis superioiibus ovatis , plcrumque dentatis. 
p. verna S. Wahl. Lapp. P. Salishurgensis. Hacnkc in Jacq. Coll. 11. 68. le. rar. 
Tab. 490. Hall. 1119. i8. ex synonymo Cianlzii. P. aurea Ser. Mus. 1. Tab .3. 
In alpinis , subalpinis, montanis provenit non rara , ita ut mirum sit Patrem non in- 
ter suas enumerasse. Legi et distinxi jam ante 1792. 
Petiolorum pili crispuli , patentes saepius quam ei'ecti. Folia rarissime septena , îu 
plantis tantum montanis , semper amplioribus : foliolis lateralibus non semper retusis 
eximie inaequilateris , latere interiore nempe integro , extcriore quasi palmalo-inciso. 
Coroîlae duplo majores quam vernœ, aureae, aurantiae. Auriculae obtusae. His nolis 
distinctissima a priori. Hanc cum vernâ et intermedià colui, nec transitiones percepi y 
distinctae manserunt. P. geranio'ides Schleicher, et Thomas mera varictas mihi videtur, 
foliolis altius divisis , pinnatitulis : flos , calyx , auriculae, pili omnino iidem. Specimiiia 
sicca tantum observare licuit , si caulis erectus esset, scparanda foret. Cranlz fasc. 11. 
p. 15. Tab. 1. f. 2. descriptio atque icon salis aptae , praesertim quod foliola dicat subpilosa , 
nec cana , uti vernœ. Hujus loci Oeder Fl. dan. t. 114. ob auriculas latas , et flores 
magnos , et citationem Wahlenbergi , cujus verna Fl. helv. Fl. lapp. et Florae Carpath. hue 
pertinet. Ouomodo autem Vir Doctrinà et ingenii acumine praestanlissimus Y.Jrigi- 
dam Schicich. buc trahcre potucrit, non capio : ni forte error in schedis locum habuerit. 
p. aurea Sm. Brit. et icon Engl. Bot. t. 561. nostrae propriores , abs aureà L. alienissimae. 
P. sabauda Schl. et crocea ejusd. hujus loci tamen cum nomiue posterioris etiam cine- 
reum vcndidit. 
14. p. ciNEREA , caulibus diffusis , pubc simplici stellalaquc , foliolis obovato-lanceolatis, 
retusis., crcnato-dentatis , dente summo minore, calycum laciniis ovatis obtusis . 
petalis calyce dimidio majoribus. Fl. Dclp. 111. 567. 
In Vallcsià abhinc 25 annis legi , et pro cinercâ Vill. habui. Nam nostra pilis obsita 
sordide viret , et grisei coloris, aut incana, foliis tactu mollibus, et quasi velutinis. 
Hue refero Wahlenb. Fl. carp. n.'' 510. P. subacaulis. Similes plantas pro P. vernâ j 
ex Bohemià accepi , foliis tamen viridibus , ob pubem rariorem. Ideo hue facere autumo 
p. wer/zaw Bcsser , Galitz. et Genersich. P. *zi/^fl'c<7w/M ex Gallia meridionali , et Jacq. le. 
var. Tab. 491. ab liac diversa, et sub P. suhacauli L. forsan duo latent species. Non pro- 
babilc enim videtur , algidam Sibiriam plantam proferre , mediae Europae exsulem , et regio- 
