54 Halleti 5 Synopsis Potentlllarum. 
nibus meridionalibus , vitcm gcnerosam , oleamque alcnlibus propriam. Synonymon 
Poli. pal. n.° 498. non hue perLinet, sccl ad t;er«<2? var. 5. 
15. P. OPACA , caulc adsccndcntc folioso 5 foliolis radicalibus scptenis , obovato-lanceo- 
lalis , infra médium dcntalis , dente siunmo bixviorc, calycis laciniis lato-lanceola- 
tis acutis , petalis calycem parum superantibus , auriculis dentatis. L. sp. pl. 1. c< 
713. Amoen acad. IV. 274. 
In sylvulà supra Urbam amicissinms , ncc innquam salis deflcndus Edm. Davall inve- 
nit , mihique pro summà snà bencvolehtià communicavit, addens , Smitliium , compara- 
tione factà cuni herbario Linnscano , pro vcrà P. opacâ Linna-i agnovisse. Gaules superne 
dieliotonii divisi , ut in sequente, ramis infcrioribus foliis ternatis fultis , quae ideo op- 
posita , née inferiora. Pili undique patentes , ex glandulà oriundi vidcntur. Cuin sat 
différât abs. P. opncû Jacq. pl. rar. Tab. 91. Coll. 33. cujus specimina spontanea summae 
debeo liumanitali Botanicorum Vindobonensium (in Helvetià nonduin reperta) plantam 
sieeam, qua potui diligentià , delineavi, Tab. 4. fig. 1. Descriplioin Amoen. aead. T. iv. 
I. e. non ex asse quadrat. , née ad nostram née ad Jaequinianam. 
16. P. INTERMEDIA, caule adseendcute dicliotomo, foliolis obovato-lanceolatis snbrefusis , 
dente summo breviore, laciniis calycinis lanceolatis petala subaequanlibus. Ncsller 
Monogr. p. 50. T. viii. Hall. Ilist. 1120? videtur. 
In calidioris Helvetiae collibus , dumctis lapidosis. 
Folia radiealia septena , immo novcna, canlina quina, sub ramis tcrna , ideoque op- 
posita. Foliola ad basin usque dcntata , dentibus acutiusculis , latiludine illà sinuum 
aequali, snbpatentes, immo inferiores paullisper retrorsum flexi. Pili patentes, herba 
molliter hirsuta. Aurieulae lanceolatae. Linnxi definilio in Mant. 76. non bene ad nos- 
tram quadrat, quae tamen certo speeies Ncstleri est , ut ex synonymis patet. Folia enim 
a foliis norwegicœ valde diversa^ ceteraeque partes , nec inter aigeiileani et norwegicam 
intermcdia apte dici potest. De posteriore auteni certus sum, qnoniani illam ex semi- 
nibus a Beato optimoque Murrayo , Linnaei diseipulo acccplis educavi. An P. intermedia 
Wahl. Fi. carp. n.° 506. nostra sit, dubitare lieet , nec non probabilis sententia Nestleri, 
ad P. inclinatnm suam referendani esse \ mirum alioquin foret , Virum Doctissimum P. 
canescentem Besser, cujus illi genuina specimina procul dubio et apud Botanieos Hun- 
garlae , et apud Vindobonenses conspiciendi copia facta fuit , pro varietate suae inter- 
mediœ habuisse. 
17. P. REPTANS, cauIe flageliiformi replante, pcdunculis solitariis unifloris. L. Sp. pl. 
1. c. 714. Hall.. Enum. p. 340. n.o 9. Hist. 1118. Blakw. Tab. 454. 
Folia valde similia prioris , habitas dentium non idem. Flos major , laciniis calyci- 
nis auclis, bracteolas non parum superantibus. Receptaculum vero non abondantius 
