86 
XJinhilicarîœ hel\ etîcœ. 
Apotheciinn. "Rcccptnculum sculcIIiTormc e substanlla pronvia formatum, margî- 
naluni, Parencliynia soliduui. Disons sacpius plicis concentricis cxaiatus. 
II, 
TJiaUi indoles. 
Inter foliaccos liclicnes UmbiL'cariœ ])ro\)r\cim conslituunt tribum , qnod , ut modo 
diximus , solo ccntro suo umbilicato saxis adaascunLur. Iii prima quidcm aetate obscurior 
haec nota; omnis cnim frons saxo arclissinic adpressa est, iirnbiiico supra vix dete- 
geiido, niox vero dum liic formatur, frons, velut radiis ad anibitum e centro ductis con- 
tracta, sese erigit, foiiumque rcpracsentat vere umbilicatum , concavum, orbicularc. Sed 
princeps haec forma pro varia ac mutabili lichcnum natura facile mutatur; adultiorenim 
lobos emittit jam minores , jam ampliores, modo c iatere emissos , modo in thalli centro 
coarctatos , senilis tandem in pluribus specicbus ad sexuncialcm usque diametrum 
expanditur , lobis plicatis , sinuosis et cucullalis , saepe adeo irrcgulariter emissis, ut 
umbilicus, in juniore planta ccntrum tenens , loco suo quasi motus apparcat, 
Superior thalli pagina in omnibus speciebus, praeter Umlil. piistulatam, primo aequa- 
bilis est, in senectute inaequabilis , scd in aliis alio modo. In Umbil. œneœ var. hyper^ 
borea tota rugoso-verrucosa cvadit; in Uvib. erosa reticuio subducilur dcpresso , punc- 
tato-perforato \ in Umh. polymorpha et atropruinosa primo aequabilis , dein rimoso- 
areolata, tandem reticuio insignitur cicvato. Duo porro scnescentis plantae indices pus- 
tulae sunt et verrucae. In Umbilicaria depressa nempe thallus hiuc inde elevatur in pus- 
tulas apice ruptas et ab hirsutie paginae inferioris nigro crinitas, quibus faciès ejus 
insigniter mutatur. Solides tandem verrucae, apice saepius impressae , in Umbil. depressa 
et atropruinosa occurrunt. Haec anomala mihi vidcnlur apothecia, quae senescens jam 
planta, vires suas quasi ultima vice expertura , cum juvcnilis deesset vigor, perfectiora 
reddere non valuit. Adspergitur denique superior thalli pagina U/nbilicar. œneœ var. 
Jlocculosœ et Umb. pustulatœ pulvere illi simili, qui in pluribus Parmeliis ^ ex gr. in 
P.olivacea , caperata, tiliacea, saxatiHç.\.\\\^\\s pluribus, tolam fere superficiem occupât; 
in omnibus hisce speciebus, a juvenili planta alienus , senectutem prodit; ejusdem coloris 
cum thalli superficie, vel obscurior , dum efllorescit , granulosus est, mox flocculosus, 
tandem ramulosus. Num iste pulvis in Umb. œneœ v. Jlocculosa aegrotantis forsan plantae 
indicium sit , nam ceteris hujus speciei varictatibus ista minus ferax est, num in génère 
granula ejus velut germina propagationis mmiere fungantur , nec ne , dijudicare non 
audeo. 
Inferioris pnginœ superficies aequabilis est ubi crassior thalli substantia , utî in Umh. 
depressa sterili et in Umh. polymorpha ; paginae vero superiori respondet ubi tenuior. ita ut 
quae species paginam superiorem rugoso-verrucosam , aversam lacunosam habeat et ita 
porro ; hinc in pluribus speciebus pro diversa aetate vel aequabilis, vel impresso-punctata, vel 
lacunosaest. Occurrit porro nuda vel pulverulenta ; glabra vel hirsuta, vel papillosa. Tenuis- 
simus aterque pulvis satis constans reperilur in Umb. œnea et atropruinosa ; hirsuties mUmb. 
depressa; utrumque progignendi facultas unicae inest Umb. polymorphœ ^ adeo ut xArn. 
