96 
Umlilicariœ helveticœ. 
dispositos 5 nunc irregulariter expansos , in feracissimis speciminii)us sinuosos, lobulis- 
que minutis subpeltalis adspersos. t. X. f. 19. Diameter, vulgo bi - triuncialis , interdum 
ad scptem usque uncias producitur. 
Pagina sjipcrior, pracler umbilicum nigosum , aequabilis , humcctata glauca est, 
inde in cincrcum et aeneum verlit , moribunda acnca evadit. In sicca planta viridis 
iJle color sub Icniiissimo latet pulverc albo-cincrascente , qui in adulliorc planta durior 
et condensatus superficiem tenuissimc limosani reddit , dcin umbilicum versus ab ambitu 
evanescit. In adultiore planta saepius puncta observantur atra verruciformia , apothecio- 
rum sine dubio inilia , undc uhortivarn hanc formam «. D. et /3. C. olim nominavi. Prae- 
terea duplicis gcncris pustulac a thallo clcvato formanlur , aliae apice apertae , ab 
hirsulie paginae infcnoris criiiitae var. a. E. et /s. D. ; aliae apice irapressae e mcdio suo 
lobulos emittunt pcllalos punclis alris notâtes, novam sine dubio prolcm. 
Jnferior thall't pagina ex ocliroleuco in fuscum nigrumque transit. Junior, prae- 
sertini in planitie solis ardori exposita, solis papillulis , pilorum bulbis , adornata est; 
mox vero vel ex parte vel tota hirsuta fit, Isti pili ochrolcuci fusci vel nigri , pro- 
miscue simplices vel ramosi sunt, modo breviorcs , modo longiorcs loborum ambitum 
intcrdum excedunt, nunquam vero uti in Umh. polymorphes var. cilindrica A. ex ipso 
producto thalli ambitu oriuntur; ubi desunt , vel rariores adsunt, pustulac observantur 
liaemisphacricae , ab apotheciis in thallum depressis formatae. Illos pilos in feracissimo 
spccimine (fig. 19.) novas procreare vidi plantulas (fig. 20. 21.) ; pilorum nempe apices 
primo capitula proferunt , quoad habitum illis Calicionnn similia , quae paulatim expla- 
iiata quasi pilei pilis insident , nigrisque punctis , apotheciorum haud dubie initiis, 
insigniuntur. 
Apothecia absqne nitore atra per oinncm paginam supcriorem sine ordine dispo- 
sita sunt , juniora in thallum depressa , adultiora sessilia; unicum enim inter plura cen- 
tena, quae coram habui specimina , vidi , cujus apothccia brcvissimo insidebant pedicello 
(t. X. f. 12. 14.). Forma eorum exacte orbiculata, margo crassus, junior annulatus, 
dcin continuus ; Discus ab initio papillatus , adultior gyroso-plicatus , intcrdum rugoso- 
verrucosus , verrucis apice impressis , quae verrucae totidem mihi videntur esse apo- 
thecia in communi receptaculo conferta ; praeterea concaviuscidus est vel planus , rare 
convexiusculus. Saepius quoque plura coalescunt apothccia ; tum immarginata viden- 
tur sine ordine plicata magisque convexa. Alia maturiora rupto marginc in singulas 
solvuntur lirellas iis Opegrapharum simillimas. Alia dcnique elapso disco margincque 
persistenle receptaculum relinquunt concavum, fundonigro aequabili , marginc albescente. 
Varietas /?. spadochroa easdem in génère oflert thalli formas , eandem paginae 
superioi is superficiem pulverc tenuissimo albo -subcinerascente adspersam , eosdem 
coloris ex diluto in fuscum Iransitus , eundem apotheciorum situm , eandemque struc- 
turam \ verum locis praescrtim apricis obvia , Iota planta aridior anomaliis magis ob- 
noxia est. Rigidior igitur thallus facilius rumpit , pili , natura sua molliores , cadunt, 
paginam que inferiorem reddunt scabridam et vclut cicatricosam. Formandis apotheciis 
necessarius vulgo deest aëris humor , et totius plantae incrementum tardius graviusque 
