Umbilicariœ heheticœ. 
97 
procedit. Hinc in universum thalli habitus inagis crispns , pili breviorcs et raiiores , apo- 
thecia saepius imniarginata , irregulariter pitcala et dilTormia omnibus dcniquc hujusvarie- 
tatis formis commune est , aterrimam et adustam quasi habere inferiorem thalli paginam. 
Ab omnibus sui generis speciebus I7f7ib. hirsuta distinguitur : apotheciorum junio- 
rum situ , crasso eorum margine , molliuscula , dum vivit planta , superficie , pilorum- 
que , si primam excipis formam , constanslia. 
Ohservationes criticae. 
1. Formam primam nostram , sive Lichenem sriseiim et murinnm Ach. ad nostram 
speciem pertinere speciinina evincunt , quorum papillulae in pagina inferiore interdum in 
pilos producuntur , quales jam exhibet icon bona in Engl. Bot, I. s. c. et nostra t. X. f. 1. 
Praeterea minime raro eaedem papillulae occurrunt in formis B. et C. varieatis «. Porro 
eadem ei est paginae superioris natura subfarinacca , idem in sicco et in humido statu eolor, 
eademque apotheciorum structui'a. Postremo juvenilis iste status rarissime fi'uctiferus 
utramque amplectitur varietatem , hirsutam et spadochroam ; helvelica specimina mea 
subtus ochroleuca et rufofusca, nassovica vei'o et gallica rufofusca et aterrinia sunt. 
2. Lichen velleiformis Bellardi procul dubio nostram exprimit plantam fide optimae 
descriptionis et synonymi Ilalleriani. 
3. Gyrophoram cruslulosam cum varietate depressa ab hac specîe aeque minus 
separari posse , ex charactcre ab ipso auctore dalo n apotheciis in ihallum depressis " 
concludi iicet. Spécimen a Schlcichero sub nomine Gyrophorœ crustulosce var. 
depressœ mihi missum varietalis hirsulœ formam offert , subtus parum hirsutam , supra 
limacibus corruptam. 
4. Omnium scriptorum hanc speciem optime descripsit summus Hallerus noster , apo- 
theciorum inpriniis situm sacculosque inde formalos merito jam obser\ ans. Lhmaeus 
omnes ejus formas sub Lichene velleo et polyrrhizo comprehendisse videtur, praetcr 
primam, quam vix noverit. Wahlenbergius sub nonjine Gyromii vellei exchisa eadem 
forma, ^uam levibus praeterea vanisque notis Lichenographorum ceiebcrrinius Gyro- 
phoram pelhtam , velleam ^ crustulosam , hirsutam , et velleijorinem distinxerit , quisque 
perspiciet , cui copia fuerit majorem conferendi harum plantarum copiam. 
5. Lichen pellilus\\\\c usque ne a Floerkio quidem cum spadochroo conjunctus fuit, 
quamquam solo aeneo paginae superioris colore et superficie laevigata distinguitur :, ilkim 
vero colorem, liuncque pollinis albido -cinerascentis defecLum emortuae piantae indices 
esse 5 phu'ima utriusque formae mihi probarunt specimina , quibus alterius in alteram 
transitus testantur. Apolhecia in substantiam folii depressa esse, de Umh. vellea sua, 
pellita auctorum Hoffmaunus jam monuit. In speciniiuibus Upsaliae lectis , a cil. viris 
Gôttingensibus Schradero et Mejero bénigne mecum communicatis , apothecia non nisi 
irregularia et immarginata conspicio , qualia in ipsa spadochroa A.jnxta alla perfectiora 
occurrere saepius soient. Ceteruni specimina in editissimis alpibus nostris lecta cum 
spechninibus modo dictis ex asse conveniunt. 
18 
