106 
Umhillcarias heîveticce. 
Apothecia ^ quae in hac varietatc nunquam desiderantur, sed vulgo omnem Tereobdu- 
cunt tlialli paginam superiorem , eadem plane gaudent structura ac lUa in varietate 
glabra. 
Varietas y. Jlocculosa a prioribus neque proprio thallum explicandi modo , neque 
apolheciorum structura diÏÏert. Thalli vero color in statu adultiorc ex aeneo in brun- 
neum transit, quasi adustus essct. Junior planta a varietate glabrasaepe vix distinguenda, 
crassum habet thallum , cumque non in uno modo cacspite , magna enim saxa tota 
obducit, sed in eodcm specimine per varios lobos modo laevem , modo flocculosum; 
adultior omnium in hoc génère tenuissimus fit , paginamque superiorem oflert modo 
aequabilem , modo papulosam; prona vero superficies invenitur vel aequabilis , vel im- 
presso -punctata , vel lacunosa, atra vel rufo-fusca. Puhis ille flocculosus in adultiore 
planta crassior , in squamulas coacervatur scobifiarmes , e quibus mediis lobuli saepe 
surgunt laevissimi ab illis varielatis ^lahrœ nullo modo disLingucndi. 
Apothecia non adeo rara quam in varietate glnlra , verum multo minus vulgaria 
quam in varietate hyperlorea ; ubi occurrunt pauca modo in uno specimine sunt dispersa, 
quae vulgo quidem minus perfecta, tameu eandem plane structuram ostendunt , ac illa 
priorum varietatum. 
Ohservationes criticae. 
1. Thallus in varietate glabra , quae in Alpibus nostris rarior quam sequentes , durior 
est et crassior , apothecia ejusdem plane structurae , uti et hercynica mihi probant 
specimina et helvetica \ verum quae in summis Alpibus nostris legi fertilia , thallum 
habent tenuiorem et ex parte jani rugosum , quibus notis in varietatera hypetboream 
mihi probant Iransitum. 
2. ^uam supra descripsi in varietate hyperlorea thalli superficiem , soli adultiori 
plantae propria est , in juniore enim non minus aequabilis invenitur quam in varietate 
glabra , minimeque rara in Alpibus nostris specimina, quorum lobuli alii acquabiles , alij 
rugosiusculi , alii rugoso- papulosi sunt \ singuli vero lobuh, vel tota specimina rugoso- 
papulosa nunquam sterilia , verum constanter apotheciis feracissima inveniuntur. Credo 
igitur thallum , in alpina hac varietate tenuiorem , frequentissimis demum , quibus consi- 
tus est, apotheciis contractum , rugoso -papulosum fieri -, quo enim juniora sunt apo- 
thecia et rariora , eo aequabilior thalli superficies , et quo adultiora et frequentiora , eo 
etiam rugosior. Jam nulla restât cons tans sibi hujus varietatis nota , nam aler ille et 
tenuissimus pulvis paginae infi^riori varietatis glabrœ adspersus , fugax et caducus, 
nonnisi levioris momenti notam praebct , ergo lichen hyperboreus propriam specieni 
eonstituere milii non videtur. 
3. lÀchenem Jlocculosiim , qucm cl. Wulfen primus et optime descrlpsit sagacissimus 
jam Schraderus , in Hercyniis eum observans , pro mera habuit varietate Umbilicariœ 
glabrœ, existimans , „ squamas cjus scobiformes , nihil aliud esse quam propagines s. 
„novas proies 5 absque praegressa foecundatione in stirpes mati'i suae (U. polyphyllae^ 
^simillimas excrescentes." ' 
