Geschichte der Gesellschaft. 
'T)Y[t. Boha7io las einen Aufsalz: »Versuch einer objectiven Begründung 
der Lehre von der Zusammensetzung der Kräfte« vor. 
Derselbe erscheint im Actenbande. 
36. 
Versammlung der historischen Section am 23 Dec. 1841. 
Gegenwärtige: Ritter v. Kaiina, Palacký, Hanka, Spirk, Celakowský, Sommer, Swoboda. 
Hr. Palachy theilte der Gesellschaft einen von Prof. Preiss in St. Peters- 
burg erhaltenen, in einer Handschrift vom J. 1432 in der kaiserl. öffentlichen 
Bibliothek in Petersburg gefundenen Prolog über den heiligen Wenzel. 
»W't'z den (28. Nojabrija) smerť swjatago Wjačeslawa knjazja Cesskago.« 
nPodobno jesť wěděti prěže otečestwo i stol sw. mučennika Wjaceslavv' (ííc.) Sej 
bě syn Wratislawl', Cešskago knjazja, iměja po sobě dwa brala, Boleslawa i Spvtigněwa. 
Umeršju-že otcju ich, prija Wjaceslaw stol otc {so, statt otč). Togda zluradi boljarě na- 
čaša swažiwati bratiju. Perwoje-že naucista Wjačeslawa, da otženet mater' swoju, rekušče : 
»choscet tja ubiti s bratroma ; ta bo prěže ubila jesť i babu twoju, Ljudmilu«, — i otgna 
mater swoju w Budoč. I pomalě, pokajawsja, priwede ju к sobě. Bojarě-že poslaša k' 
bratru jego, rekusce: oašče nas ne poslusaješi, ne uperedi(ši) ubiti bratra swojego, to 
tebe choščet ubiti; my tobě prijajem, j tebe расе choscem.« I stwori ti s' nima s'wět 
Bo(le)slaw ; umoli-že brata Wjačeslawa priiti na oswěščenije cerkwi. I přišed Wjaceslaw: 
ljubezno prijasta w' deii swěseenija. Woschotě že Wjaceslaw otiti ot grada. I umoli jego 
Boleslaw, da utrij den poweselitasja ; bě bo jazykom lestiwom, расе swojego žiwota 
ljubja i, na sr'dci že swojem o ubijstwě jego myslja, I jako obležesja Wjaceslaw w' gradě, 
i toj nošči utwerdi s'wèt s bojarv jego Boleslaw o ubijenii bratři. I utro idusčju jemu w' 
cr'k'w na zautrenjuju, postiže í s' bojary Boleslaw, i udari í w' glawu mečem. I poběže 
Wjaceslaw k' cr'kwi , i postigosta i dwa bojarina, i rasěkosta í w' dwěrech cr'kwenych. 
In-že probode jemu rebra mečem. I predasť swjatyj Wjaceslaw blaženiču swoju dušju 
w rucě božii pondelniku switajušcju. Krowi-že jego ne ottri po tri dni s' stěn cr'kwenycb ; 
w'pijaàe bo aky Awelewa к bogu na Boleslawa. Po několicěch že lětech přineseny bysa 
mosči jego w' slawnyj grad Pragu, i položeny byša u swjatago Wita.« 
So kurz dieser Prolog ist, so enthalt er doch zwei eigenthümliche Daten: 
1. vom Dasein eines zweiten Bruders Wenceslaw's, тіі]\атеп5/?у/гЛ?гт, von welchem alle 
übrigen Legenden und sonstigen Denkmäler schweigen; schon dieses reicht zum Beweise 
hin, dass dieser Prolog keine blosse Abbreviation der altslawischen Legende (s. Časopis 
česk. Museum, 1830, lieft IV, u. 1837, Heft IV) ist, obgleich er mit ihr am meisten 
übereinstimmt; 
