Beilagen: A.Aus dem Formelbuch der К Kunigunde. 2Î5 
atque vita. Et quoniam pater vester adhuc vivens, avunculus noster carissimus, vos et terram 
vestram nostrae contuitioni commisit: Dilectioncm Yestram srire volumus per praesentes, 
quo3 vestram personam et terras vestras nostrae defensionis praesidio semper habere volumus 
recommissas, cum promptitudinis benivolentia intendendo ad omnia, quae vestram promo- 
tionem pariter et defensioncm sapere videbuntur (60"). 
Otakar II klagt dem Cardinalsccllegium U7ul den Fürsten der Christailuit den Treubruch, den K. 
Stiphan V von Ungarn an ilnn begetngen *). 
Zu Anfang des Jahres 1271. 
Grande scelus, nefandum crimen et detestabilem perfidiam, per St. regem Ungariae 
in Christianům populum perpetratam , ad aures vestras deferimus cum querela, utpote qui 
Christianus princeps estis, et qui merito ad compassionis dolorem excitari debetis ex tra- 
ditione filiorum sanctae matris ecclesiae et jactura nominis Christiani. Ecce enim cum 
eodem rege St. treugas nunc a festo beati Galli usque ad festum b. Martini et abinde per 
duos annos continuos duximus statuendas, quae ad stabilem observantiam earumdem tarn 
nostris quam ipsius , quam etiam archiepiscoporum, episcoporum et baronům in terris utrius- 
que nostrum morantium ■*) literis vel promissionibus fuerant stabilitae, interpositis corpora- 
libus fidei sacramentis vicibus repetitis, et authenticis privilegiis super eo praestitis hinc et 
inde. Sed ipse rcx St., cujus stabilitas est, esse instabilem, et fides, perfidiae deservire, 
sicut patet ex operum argumcnlis, non renunciatis treugis, nobis non diíiídatis, nobis 
non praeinunitis, nobisque nil tale timentibus, sed de parlibus Karintliiae, (Jarnioliae et 
Marchiae, ubi quosdam infidèles nostros, qui se contra nos in rebellionem erexcrant, ad 
nostrae retraximus dominium potestatis, sub treugarum praetextu secure versus Austriam 
dirigentibus iter nostrum, spicula non ultra dissimulans perfidiae, quae etiam in suis paren- 
tibus exercuit aliijuando, fidem dalam violans, promissiones irritans, conccssa privilegia 
vilipendens ^), dictam terram nostram Austriae fraudulenter invasit, in ipsa proh dolor per 
Comanos et alios infidèles Christi efTundens profluvium sanguinis Christiani. О quis Christia- 
nus princeps digne non compatiatur? О quis catholicae rcligionis zelator merito poterit non 
dülere? quod manus barbara, manus canina , in locis divejsis sacram pedibus conculcavit 
eucharistiam , sacerdotes tormentorum affecit martvriis, devastavit ecclesias, sanctuaria pro- 
tauavit, virgines et' juvenes abduxit captivitati perpctuae redigendos et nocenter ') effudit 
sanguinera innocentum, non parcens conditioni, sanguini, sexui vel aetati. Quare profecto 
vos rogamus attentius et horlaumr, ut vclitis , si non nobis, sallim Christianis, quorum san- 
guis eifusus est in creatoris contumeliam, condolere. Adhaec etiam , ut inunanitas criminis 
•) Da dieser Brief sieb atich in einer fast gleit lizeitigen Hanď-clirifí des Prager l^omcapilels (J. 2(>, foi. 9''j 
erhalten hat, so hahen wir den Течі daraus genoraraen, und aus dem Wiener Codex nur die Varianten an- 
geführt. 
1) nefarium. 2) utpote ad corum, cjui (^hristiini principes eslis. 3) trucidalione. \) manenliiuii. 5) nou lehli 
im Wiener Ms. 6) couc privili'giis par>i|)eii.lens sirc yilipcruiens. 7) innocenter 8) iucreaiuriam. 9) in manicas. 
3b* 
