Palachy, über fcrmdbücher : 
strae ас linguae vestrae fralribus, quorum схет]>Іі,ч cL doclrinis fides coruscat catliolica in 
populo nobis datis; maxime cum inclylus dominus et maritus noslcr ac nos ipsos fovere ve- 
limus in omnibus ipsorum commoditatiJjus et juribus conslanter ^} et fidelitcr omni parte. (26'',) 
55. 
An einen Cardinal in Bern. 
Cum sit indecens ac in nostrum et rcgni nostri atque linguae Sclavicae crescat prae- 
judicium et gravamen, ut tam in Bohemia quam in Polonia fratres ordinis Miriorum suae 
linguae oppressionibus diversis sie gravcnlur, quod mysteriis deo placitis vix vacare possunt 
liberaliter , quae ipsorum exigit officium , praedicandi videlicet et confessiones audiendi 
ac exercendi alia, quae aedificant in populo ecclesiae sanctae dei, sicut cjusdem ordinis 
gentes aliac in suis partibus usitant et exercent; in quorum cxterminatione fratres linguae 
Teutonicae plures numero, quam opus sit, transmittunlur ad domos singulas dicti ordinis 
in regno nostro et in ducatibus Polonorum, linguae vcro Sclavicae fratres disperguntur ad 
extraneas nationes, ubi inutiles sunt, ita quod in maximum hoc gentis Sclavicae periculum 
transeat animarum; prohibeturque dictis jam fratribus Boemiae et Poloniae, in contemptüm 
nostri et gentis nostrae, per ipsorum superiores, ut non liceat ipsis ex se et inter se prae- 
latos eligere, sicut et ceterae faciunt nationes. His igitur et multis aliis in praemisso negolio 
anotae^) molestiis, supplicandum duximus Vestrae Paternitati , quatenus propter deum et no- 
stram dilectionem, in promotionem agendorum dei pi-aedictae (sie), exhibitoribus praesen- 
tium, fratribus Minorum ordinis saepedicti adesse miscricorditer dignemini consilio, auxilio et 
favore (ŽS""). 
56. 
An einen Unbekannten. 
Consideratis affectibus animi vestri sinceris, quos expresse et manifeste ex contincn- 
tia literarum vestrarum comprehendentes promptos et paratos noslris beneplacilis, si opportunum 
foret, condignas dilectioni vestrae gratiarum referimus actiones, regratiari vobis volentes in 
praesentia domini et mariti nostri carissimi, quando primum adjuл'ante divina Providentia 
vultum ejus intuitae fucrimus exoptatimi. Nee reticebimus, si opus inciderit, vestris consiliis 
et auxiliis refoveri. Petentes studiose, ut ex parte nostra nos et nostros munire dignemini 
semper et maxime in absentia domini et mariti nostri carissimi in his, quae nobis et terris 
nostris quaecunque contraria audiretis. (25''). 
1) Ms. conférât. 2) solavice. 
3) Obgleich CS im Ms. unverkennbar motae (mole), nicht mot: steht, und auch andere Biiefe Kunigundens in 
dieser Minoriien- Angelegenheit Torkommen: so könnte es doch seyn, dass dieser Brief eigentlich von K. 
Oiakar II erlassen worden ware (wie auch in der Gesch. von Böhmen II, a, 294 angenommen wurde), in- 
dem die Könijjia sich des Ausdrucks «reguura nostrum« iu solcher Weise sonst nicht zu bedienen pflegte. 
