Beilagen: В. Aus ihn übrigen Formclbüclurn. 
3G1 
m. (FI, 1, fol. 96»). 
Uxor Nicolai notarii, quae amita (sie), quae coram fidedingnis bona sua post nioilom 
ejus mihi lega vit, post mortem ejus non plus nisi VI sex. paratorum fucnmt invcntae, de 
quibus scabini V sex. retinuerunt, dicentcs, quod illas vellent impendere super structionem 
viae, quae facta est a patilnilo versus civitateni, ad quod meam nuntpiam adhibui voluntateni. 
Peto propter Deum, ut mihi j)ccuniam meam reslitui facialis, cum paupcrlatc sim oppressa, 
super structionem viarum non possum impendere. 
n« {Ebendas.) 
Johannes, dux Karinlhiae. Tibi Wilhelmo de Egerbcrcli, fidoli nosti'o dilcclo, seriöse 
praccipimus omnino volentes, quatenus causam, quae inter Frenczlinum civem Sacensem ex 
una et Jesconem de Dobriczan, fidelem nostrum, parle ex altera super (juibusdam verlilur 
bonis in Horka, pcraudias, justitiam ipsis partibus in dicta causa faciens cxpedilam, juslam 
partem in eisdem conservando. Datum Pragae in crastino corporis Christi. 
lei. 
Karl IV ersucht den General • Abt von Cisterz, die Aebte seines Ordens in Böhmen dahin anzu- 
weisen, dass sie bei Aufnahme von Novizen die Eingebcrnen nicht mehr, гѵіе bisher, auszuschliessen 
suchen. (IV, p. 92.; 
Dresden, 1348, im Deccrabcr. 
Karolus dei gratia Romanorum rcx semper Ausgustus etc. Venerabiii abbati Cister- 
ciens!, devoto nostro dileclo, gratiam regiam et omne bonum. l^icet apud cum, <pii cuncta 
disposuit et suae largitalis munere dirigit universa, non sit personarum acceptio, sed ex omni 
gentc ille (qui) timct ipsum ejusque mandata custodit acceptus est, sicut ex sacra scriptum 
colligitur in aperlo : tamen abbates et praelati professionis *) tuae, in rcgno nostro Boemiae 
per loca (piam plurima degentes, ad sua monasteria, quae clarae memoriae illustrliun quondam 
regum Boemiae progenitorum noslrorum, nec non nobilium, bart)num et ccterorum Christi 
fidelium amplis sunt dotata stipendiis et largis praediis communita, alienigenas et exteras tantum 
personas in sua recipientes collegia, nostros regnicolas recipere dedignantur. Quo fit, ut ad 
loca ipsorum ab incolis regni praedicti minor habeatur devotio, et tepcscente caritatis ardore 
bona, villae, curiae, grangiae, possessiones ipsorum et praedia a baronibus, noliilibus et ceteris 
regni praedicti habitatoribus eo prolegantur debilius et felicibus more solilo non proficiant 
incrcmentis; quo oasu praediclo sublato sorte felici, procul dubio successu temporis féliciter 
augerentur. Quaproptcr devotioncm tuam aíTectuose rcquirimus et hortamur, ([uatenus imi- 
versis abbatibus, praepositis et praclatis lui ordinis in praediclo regno nostro lîocmiae con- 
stitutis seriöse velis committere ac eliam districle mandarc, quod praedicta consuetudine, (juae 
1) Л/с. possessionis. 
АЫі. v. «. 
46 
