378 Palacký: Der Mongolen Ein/all im J. 1241. 
timor et tremor a furore nactiis irruentium prinoipium , singulos excitant et invitant. Ad 
ipsorum obstaculuiii urgct nécessitas» etc. Gegen den Scliluss des langen Briefes heisst es 
noch: »De terris eoruni hac se moverunt intentione , vitae pericula non curantes, ut totum 
sibi, quod avertat dominus , subjiciant occidentem , fidemque et nomen Christi pervertant et 
evertant. Et pro inopinata victoria, quam deo permittente sunt hactenus consecuti, ad tam 
vehementem insaniam devenerunt, ut jam régna mundi sibi repulcnt adquisita, et ut reges et 
principes ad vilia eorum оШсіа subjeclos , edomenl suppeditatos et inclinent» etc. 
7) Schreiben deutscher Dominicaner und Minoriten an die Brüder ihres Ordens in 
den westlichen Ländern, kurz vor dem 2ö .luli 12 il erlassen, bei Matthäus Paris in dessen 
Additamentis (p. 139) erhalten: 
»Fratribus univcrsis, frater R. de ordine Praedicatorum et .1. de ordine fratrum Mi- 
norum, salutem. Diversos audistis rumores de Tartaris maledictis. Haec autem, (|uae vobis 
scriljimus, esse sciatis verissima; utinam tarnen falsa. Viri robusti sunt, bellicosi, multi numero 
et satis ])enc armati ; plurimas terras vastaverunt. Inter quas sciatis Rusciam in magna parte 
vastatam. Kiouam civitatem et Castrum, quod erat ibi, destructum est, multis interfcctis. INarra- 
verunt nobis profugi de terra illa, in Saxonia praecipue, quod terram illam cum caslris triginta 
et duabus machinis impugnarunt. Et Ruscennos impugnaverunt viginti annis. Illo autem 
anno venerunt ante Pascha (d. i. den 3 1 IVlärz) in Poloniam , bonas civitates plurimis inter- 
fectis obtinuerunt. Quibus cum occurreret dux Henricus Poloniae cum exercitu suo , ipsum 
et, ut dicitur, fere decem mille de suis occiderunt. Pi-ocedentes de Polonia, fines Teuloniae 
attigerunt; deinde déclinantes in Moraviam, et illam bonam terram vastantes, alii exercitui 
venienti per Ilungariam occurrerunt, et praevalentes, dicuntur modo potissimam partem Hun- 
gariae, expulso rege, possidere. Et modo audivimus, quod denuo sex exercitus Tartarorum 
convenerunt, et idcirco ut creditur, ut potenter intrent Teutoniam, cujus incolas sciunt esse 
bellicosos. Ideo tota Teutonia se ad proelium praeparat, crucem assumendo, studentque urbes 
firmare cum castris. Sunmiopere igitur necesse est pro statu ecclesiae instanter orare ; quia 
si fuerint Teutonici devicti, quod absit, non credimus aliquem Christianorum eis posse resi- 
stere. Rex Teutonicorum et filius imperatoris in festo Jacobi nunc instanti cum inaxima mi- 
litia proponunt proficisci contra eos. Et quamvis dicantur Tartari multi, sunt cum eorum 
exercitu pessimi Christiani, et Comani, quos teulonice Vahven appellamus. Convenerunt 
autem in civitate Merseliurg ; ibi audierant, quod rex Hungariae scripserat regi Boemiae, quod 
viribus receptis et maximo exercitu congregato , occurrere voluisset, sed non praesumpsit 
propter fortitudinem Tartarorum. Sed tamen dixit se vcUe in aliquem locum munitum juxta 
mare cedere. Valete.« 
8) Brief eines französischen Geistlichen , Ivo von Aarbcnnr, der лvegen Verdachts der 
Ketzerei aus seinem Vaterlande vertrieben, bereits mehrere Jahre in Oberitalien und Oester- 
reich zugebracht hatte, und von "Wien aus fm Herbst 1241 an den Erzbischof von Bordeaux 
über den Einfall der Tataren berichtete. Der Brief steht ebenfalls bei Matthäus Paris (pag. 
412), und verdient, als Bericht eines Augenzeugen, grosse Beachtung, obgleich man ihm an- 
