Epimcliae Betamcae. 469 



PAHABLECIINUM. — Bleehni spec. Auct. — Frondes dimorphae. Venne internae, 

 pinnatac, furcatae, venulis apice liberis. Sori costae coutigui et approximativ continui, linea- 

 res. Indusium lineare, eonlimium, incmbranaceum. 



Rhizoma repens. Frondes in eodem rhizomate (monotaxicae) dimorphae, nempe 

 steriles pinnis duplo latioribus quam in fertilibus, coriaceae, pinnatae. Fasciculi vasorum in 

 slipite très, quinque, septem, teretes, tenues. Sori demum confluentes, indusium obtegentes 

 et 1ère per tolam paginam inferiorem pinnarum difl'usi. Species extralropieae, una chi- 

 lensis, secunda el tcrlia australicae, quarta capensis. — Genus intermedium inter Blechnum 

 genuinum et Mesolhema, nam prioris soros eostae contiguos approximalosque , posterioris 

 frondes dimorphas possidet. Cum dimorphismus i'rondium Filicum in organisatione ipsa 

 l'undatus eju.sque pondus et valor in constituendis generibus Filicum comprobatum est, quo- 

 que bocce genus tali cbaracteri ponderoso validoque insistere potest. — Parablecbnum 

 discedit a Lomaria soris evidentissime a margine frondis remotis et indusio genuino et 

 proprio indeque e margine Irondis non eflormato. 



I. Fasciculi vasorum in stipite très, teretes, subaequales. Species unica, chilensis. 



1. P. «Lutum. — Blecbnum eiliatum Presl rel. haenk. I. 50. Spreng, syst. IV. 92. 

 Habitat in Cordilleris cbilensibus (Haenke). 



Altera patria, sicilicet Peruvia, a Sprengelio allata, valde dubia, hinc ommissa. 

 Blechnum eiliatum Mart. et Galeot. fil. тех. in nouv. mem. ac. Brüx. XV. 50 hue non per- 

 lin ere videtur. 



II. Fasciculi vasorum in stipite quinque aut septem, teretes, subaequales. Species 

 duae australicae, una capensis. 



2. P. ambigu™. — Blechnum ambiguum Kaulf. in Sieber synops. filic. n. 106. 

 Habitat in Nova Hollandia ad Port Jackson (Sieber). 



Variât pinnis sterilibus inferioribus basi cordatis et rotundatis, bi-quinquepollicaribus. 



3. P. PROCERUM. — Osmunda procera Forst, prod. п. 4І4. — Asplenium procerum 

 Bernh. acl. erford. 1802. p. 16. t. 4. f. 1. — Blechnum procerum Swartz syn. 115. Labill. 

 nov. holi. II. 97. t. 247. Willd. spec. V. 415. — Stegania procera Brown prod. 155. Rieh, 

 fl. nov. zeel. 86. t. 13 (frons fertilis). — Lomaria procera Desv. in ann. soc. lin. par. VI. 

 289. Spreng, syst. IV. 65. Hook, et Arn. in Beech. voy. 75. A. Cunningh. prec. fl. nov. zeel. 

 in Comp. bot. mag. II. 363. J. D. Hook. fl. antaret. I. 1 10. — Lomaria procera var. tegmen- 

 tosa Hombr. et Jacq. in voy. au pol sud, crypt. t. 2. E. 



ß. acuminata, pinnis sterilibus angustato-acuminatis. — Lomaria procera var. ß Hook, 

 ic. plant, t. 427 et 428. 



Habitat in Nova-Zeelandia (Forster, Stephenson), in Bay of Islands, Wangaroa et 

 caet. Novae Zeelandiae (Cuninngham, Colenso), in insula Van Diemen (Labillardiére, Brown), 

 in Nova Hollandia ad Port Jackson (Brown, Sieber svnop. fil. n. 105), in humidis et ad 

 ripas fluviorum insularum Auckland et Campbell (J. D. Hooker), in insulis Societatii 

 (Lay et Collie). 



