Epimetiae Bctanicae. 



513 



utrin(|iic glabra, lobis conformibus apice fertilibus aut uno latcrali permutât© in laminnm 

 fertile m semirotundain magnaru petiolatam rigidam mar gine plus minus undulatam. Slipes 

 ellipticus aul leres, venis dccurrcntibus angulatus aut i etieulatus, continens fasciculos vasorum 

 teretes tenues subacquales Strato nigro duro nitido obtectos, in P. aleicorni tredecim (aut 

 quatuordecim si unus casu di vidi tur) in oirculum periphericum, in V. biformi triginta et 

 oeto in duos circulos, unuin periphericurn alterum excentricum dispositos. Vcnac flabel- 

 lalim exorientes venulisque conformibus uirinque elevatae costaeformes, in maculas subinde 

 longissimas anastomosantes, rcticulo venularum seenndariarum interno in fronde sicca obscure in 

 macerata optime conspicuo. Sortis in P. grandi et in 1*. biformi crassus, in reliquis speciebus 

 tenuior. Sporangia tomento densissimo e pilis tenuibus byalinis seplatis apice stellatim 

 partilis (in P. biformi coloralis) constituto mixta seu semiscpclita, receptaculis longitudina- 

 libus linearibus elevatis crcberrimis albxa, parencbyma interstitiale non ubsidentia. Species 

 intralropicae, arboricolae et rupicolae, nulla americana, in Nova Holiandia extratropica quoque 

 obvenientes. 



Genus boc singulare liucus(ptc ad Aci ostichaceas numeratur, sed si rece tacula 

 elevata sporangifera e venulis incrassatis coostituta rospiciuntur, potius ad Grammitaceas refe- 

 rendum est. Diversitate frondium sterilium et fei tilium cum Drynaria et Psvgmio comparare 

 licet, in qui bus quoque frondes steriles scssilcs basi eordatae, fertiles tarnen stipitatae 

 magis divisae et evolutae sunt. Non obstat, quod in Drynaria ut plurimum et in Psy-mio 

 rbizoma elongatum scandens, iu Platycerio brève est, cum in posteriore quoque frondes 

 alternant et inde rbizoma repens saltem obliquum dici débet. Pili tomentum sori efficientes 

 in parte inferiori filiformes cumpressi seplati et bvalini, apice in raraos oclo stellatim hori- 

 zontaliter patentes acutos supra pianos subtus convexos continuos in P. biformi fusco- 

 coloratos in reliquis speciebus quoque byalinos divisi sunt; an bi pili juxta ideam clar. 

 Fée sporangiastra ap|)ellandi sunt, tempus docebit, saltem adnotari licet bosce pilos 

 parapbysibus sie dictis Acrostichi et Taenilidearum , quod cellulam terminalem attinet, 

 valde dissimiles esse. Pili in parte sierili frondis subtus obvenientes sunt tamquam squamae 

 stellato-divisae peltatim afTixae considerandi. 



Nescio cur clar. Fée nomen genericum barbarům et antolinneanum selegit, illud 

 neotericorum ac undique receptům neglexit et inde leges Philosophiae botanicae non respexit. 

 Fée frondes steriles bujus generis cum stipula, fertiles cum folio, deinde steriles cum 

 squamis confert, sed persuasus sum bas comparationes infelices esse. Dividit porro auetor 

 monograpbiae Acrosticbacearuin genus praesens in duas paragraphos, sed characteres illarum 

 indicare oblitus est. Utraque paragrapbus per P. grande connectitur. 



I. P. AixicoKNE Desv. in ann. soc- lin. par. VI. 213. Gaudich. in Freyc. vov. 307. 

 Presl tenl. pterifl. 240. t. 10. f. 12. • — Acrosticbum alcicorne Willm. in Uster. ann. XVIII. 

 61. Swartz syn. 12 et 196 (excl. syn. Pluck. Schk. et Beauv.). Willd. spec. V. 111 (exď 

 syn. Beauv. Pluck. et Schk.). Brown prod. 145. Spreng, syst. IV. 35 (excl. syn. A. Stcmmaria 

 Р. В.). Blume enum. 103. Dici. d. scienc. nat. ed. Levrault, c. ic. (excl. svn. Palis. 

 Beauv. et fig. -4. b). — Acroslicbum bilurcatum Cav. prael. 1801. п. 58T. — P. angustatum 



АЫ, V. 6.| 63 



