Epimtliat Bottínicae. 



519 



riilas liberae. Sori ad utrumque lattis costae lineares, demum eonflucntcs et sorum acro- 

 stichaceum praesefercntes. Receptaculum fuscura. Spora ng i a eichen ima pilis elongatis 

 lenuissimis saepissime apice peltato non evoluto filiform i bus apice plus minus incrassalis 

 rarius apice in peltam orhiculatam planam fusco-reticulato-eellulosam pallide slramineam 

 tcnuissiniam dilatatis mixta. MargO frondis pone soros saepe planus, saepe versus paginani 

 superiorem involuto-inflexus, saepe revoluto-convolutus, sed nuinquam indusiiformis. 



Unie generi Kaulfuss duplex indusium adscripsit, nempe exterius margo frondis 

 reflexus involvens et interius tenuissimum hyalinum squamalim secedens. Sed indusium sic 

 dictum e margine frondis formátům nulluni est indusium, nam indusio marginario, quem- 

 admodum in Lomariis deprehenditur, est absimiUimum, et margo planus aut in superiorem 

 paginant inflexo-involutus, sieuti ab ipso Kunze delineatur, indusium dici nequit. Nec pili 

 apice peltati indusium interius dici possunt, quia longe aliam strueturam possident, copiosissimi et 

 in parte inferiore filiformi septati atque hyalini sunt et pilis peltatis aliorum generum e. g. 

 Pleopellidis bene respondent. Kunze Uymcnolepid indusium spurium e margine frondis 

 reflexo connivente involvente formátům adscribit. Sed margo frondis taliter constitutus et 

 pbysiolo<;icc non alteratus indusium non est. Fée Hymenole pi de m generibus indusiatis 

 adnumerat et Lomariae adsociat. Genus Hymenolepis olim non agnovi et Acrostichaceis 

 et quidem Gymnopteridi adnumeravi, cum babitui exlerno et inflorescentiae nulluni aut 

 parvum momentům ad definienda genera tribuere volui et sori veram naturam non intellexi. 

 Inseritur nunc Hymenolepis Taenitideis ob soros nudos lineares et receptaculum lineare elevatum 

 per parenehyma et venas excurrens, et in vicinia Drymoglossi ponitur, quocum venarum 

 conditione convenit, tarnen habitu, inflorescentia et soro discedit. Clar. Kunze quidem 

 dicit Hymenolepidem ab Acrostichaceis removendam esse, sed locum alium non indieavit, 

 immo hallucinatus esse videtur , cum sorum costae affixum esse contendit. Hymenolepis 

 platyrhynchos Kunze ic. fd. I. 101 e genere excluditur et ob receptaculum ovale (latissimum^ 

 una cum Dryostachyde Lecanopterideis tamquam peculiare genus (Macroplethus platyrhvnchus) 

 inseritur. Hocce genus characterem Hymenolepidis juxta sententiam Kunzei et Féei quam 

 maxime infirmaret, cum margo frondis sorum cingens planus et a reliqua fronde nec minime 

 disiinctus est. Restant ergo quatuor species, una mascarensis, très insularum maris indici 

 et paeifici, oranes intratropicae. 



1. II. spicata., — Acrostichum spicalum Lin. suppl. 444. Smith ic. ined. t. 49. — 

 Schizaea spieata Smith act. taur. V. 43. — Onoclea spicata Swaitz syn. 110 et 303 

 (excl. syn. Cav.). — Lomaria spicata Willd. spec. V. 289 (excl. syn. Cav.) Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI. 286. — H. ophioglossoides Kaulf. enum. 44 6. t. 1. f. 9 (analysis). 

 Spreng, syst. IV. 66. — Hyalolepis ophioglossoides Kaulf. in Sieb, synops. fil. n. 180 (vero- 

 similiter error calami). — Gymnopteris spieata Presl tent. pteiid. 2i4. t. XI. f. 7 (ve- 

 naruni conditio). J. Sm. in Hook. jour. bot. IV. 156. 



Habitat in insula Bourbon (Bory), in insulae Mauritii sylvis montanis et humidis ad 

 truncosarborum vetustarumet ad rupese.g. au Pouce, au Quartier-Militaire eteaet. (Sieber, Bojer). 



Haec species ab auetoribus et in herbariis cum mox insequente commixta praeeipue 



