544 



С. В. Presl, 



obtegens. Sporangia creberrima pilis articulatis hyalinis copiosis mixta. Species Indiam 

 et insulas maris indici inhabitantcs. 



Clar. Fée Leptochilo soros in duobus sulcis nascentes, sporangia universalia et 

 frondes fertiles anguste lineares longissimas adscribit. Sulcos ad soros recipiendos nec in 

 Leptochilo nec in quacumque alia Acrostichacea vidi ; sorus sulco immersus linearis et de- 

 finilus esse deberet et potius Taenitideas indicaret ; sulcus in pagina inferiori frondis pro- 

 tuberantiam in pagina superioři producit, quemadmodum in Lomarieis, Blechnaceis, Taeni- 

 tideis observatur. In Polypodiaceis fréquenter sori foveae immersi in pagina superiore tuber- 

 culum producunt. Sed in Leptochilo pagina superior frondis fertilis est plana! Quid spo- 

 rangia universalia sunt, nescío, clar. Fée non placuit definitionem sporangiorum universalium 

 (ergo quoque specialium) communicari. Frondes fertiles quoque non undique sunt anguste 

 lineares longissimae, cum in L. quercifolio, in L. subquinquefido et L. taccaefolio pinnatae 

 sunt. An propria sectio (groupe) filicum juxta ideam clar. Fée e Lomai iopside, Photino- 

 pteride, Cheiloleptone, Stenochlaena et Leptochilo formanda et Leptocarpidea (ob Lepto. 

 carpum e Restiaceis ?) appellanda erit, aliis arte peritioribus transmitto ; mirum tamen est 

 Stenochlaenam inler Acrostichacearum gênera esse enumeratam, in monographiam tamen 

 non receptam esse. Nec minus aliam assertionem clar. Fée indicare sed omni commen- 

 tario abstinere volo, nempe quodsi frondes fertiles dissimiles et exacte lineares sunt, in- 

 dicium adesse praesentiam indusii admittendi. 



In opere clar. Fée octo species Leptochili enumerantur, ex his L. minor et L. Lin- 

 naeanus sunt Dendroglossae species (D. normalis et D. lanceolata), et ad Grammitaceas- 

 pertinent, L. hilocarpus partim, L. quercifolius, L. subquinquefidus et L. taccaefolius genus ge- 

 nuinum Gymnopteris efficiunt et ob soros lineares dorso venularum insertos et spo- 

 rangia serialia quoque ad Grammitaceas referendi sunt. Restant ergo L. axillaris, qui genuina 

 et typica species est, et L. lanceolatus. Acrostichum obtusifolium Willd. tantum sterile notum est, 

 sed venarum conditione ad Leptochilum proxime accedit, hinc tamquam species tertia tamen 

 dubia annexum est. — Indusium costale a beato Kaulfuss Leptochilo adscriptum nil aliud 

 esse quam costam pressione extensam et membránám angustam inde referentem jam in 

 tentamine Pteridographiae demonstravi. Eo minus indusium marginale admittendum est. 



1. L. axillaris Kaulf. enum. 147. t. I. f. 10 (fragmenta anal.). Blume enum. 20b. 

 Fée acrost. 86. Kunze in bot. Zeit. VI. 122. — Acrostichum axillare Cav. prael. 1801. n. 

 ó82. Swartz syn. 11. Willd. spec. V. 109. — Leptochilos axillare Spreng, syst. IV. 66. — 

 Lomaria? serpens Wall. cat. n. 32. — Gymnopteris axillaris Presl tent. pterid. 244. t. 11. 

 f. 4. b. J. Sm. in Hook. jour. bot. III. 403. 



Habitat in arboribus repens Indiae orientalis ad Tranquebar (Rottler), in Sylhet (Sylva ex 

 Wallich), Javae interioris (Blume, Zollinger п. 315 z) .insulae Luzon (Née, Cuming pl. phil. п. 30). 



Rhizoma scandens, angulatum, compressum, ramosum, paleis lineám longis anguste 

 lincaribus acutissimis rigidis patentibus intense fuscis adspersum, laeviter sulcatum, subtus 

 (praeter paleas) pnbe minuta ferruginea tomentosum, radiculis aëreis hinc illinc densissime 

 aggregatis sesquilinealibus piliformibus fuscis simplicibus, fasciculis vasorum sex-octo-decem 



