— 109 - 



reat), disco fu seo-rufo vel fusco, raro explanato, 

 excipulum laeve vel non nihil rugulosum- sporae 

 8 nae, magnae, (in speciminibus liis Argentinis) 

 long. 0,026—030, crass. 0,014—016 mm., hyalinae, 

 simplices, episporio (endosporiuni fere aequaliter 

 latum cingente) ampio. 



Thalli superficies hjdrate Kalico luteo-virens. 



Ciénega, Rio negro, iníer Oran et S. Andrés, ad 

 truncos arborum, ubi a Doct. Lorentz specimina 

 egregia et numerosa (etiam nonnulla large fructí- 

 fera) lecía sunt. 



Species ab afFini Par mella glaberrima Krph. 

 magnitudino insigni thalli (1) et apotheciorum, in- 

 primis vero reaclione chemica differens. 



Itaque aíFirmare liceat, animadversionem D. ~Ny- 

 landeri in Flora 1875, p. 448, Parmcliam glaberri- 

 mam Krph. eandem reni esse ac Parmelia latissi- 

 ma Fée et Parmelia saccaülobam Tayl. propiam, 

 sistere speciem non probatum esse ; plañe volun- 

 taria videtur, eamque refutamus. 



DiíFerentiae ínter Parmeliam ¡atissimam, P. gla- 

 berrimam et P. saccaülobam á D. Nylander, qui ju- 

 dicium suum de his speciebus pluries mutavit, hu- 

 cusque diagnosibus, nolis firmis et essentialibus fün- 

 daíis, nondum satis illustratae sunt. 



Nenio adhuc vidit, thállum Parmeliae laüssimae 

 Fée verae hjdrate Kalico rubescere, quod vero 

 constan ter observavimus in íhallo Parmeliae glaber- 

 rimae Krph. lichenis, celebérrimo Nylandero, ut vi- 

 detur, adhuc non satis noti. 



var subtugata Nyl. 



Excipulo apotheciorum plicato aut interdum exi- 

 mie rugoso, i mino clathrato-scrobiculoso. 

 Cum ty po. 



var. comicnlata Krph. 



Loborum marginibus corniculose vel vario mo- 

 do fissa; apothecia ut in var. subrugata. 



TI] Nihilo minus haec species forsan nen adtingat diametrnmmaximum 

 apud Parmelias hucusque notum; nam mensi sumus olim in sylvis germani- 

 cis ad truncos grandes fagi specimina Parmeliae pertatae a diámetro usque 

 ad 1 112 pedes lata. 



