— 113 — 



34. Parmelia Kamtschadális (Ach.) Eschw- Nyl. 

 Syn. meth. p. 387. 



Ad truncos arborum, saepe inter muscos, fre- 

 quens et copióse fructífera. 



Laeiniae thalli subtus plerumque canaliculatae, 

 frequentius convolutae, subfistulosae, marginibus ni- 

 gro-fibrillosis. 



35. Parmelia cetrata Ach. Nyl. 



Ad cortices, large fructífera, 



3.6. Parmelia per for ata Ach. 



Ad cortices arborum in silvis tropicis apud Oran 

 et litorum Boliviensium; ad Rio negro inter Oran 

 et S. Andaro, frequens et plerumque copióse fruc- 

 tífera; apolhecia interdum usque ad 4 centimetr. 

 lata. 



var. corniculata Krph. 

 Cum typo. 



37. Parmelia Nilgerrhensis Nyl. in Flora 1869, 

 p. 291; Arnold lich. Jur. et Gerrn. exs. Nro. 136. b. 



Ad cortices, fructif era. Sporae ellipsoideae- epis- 

 porio latiusculo, hjalinae, long. 0,024—026, crass. 

 0,013—015 mm. 



Supeificies thalli et medulla denutata hydrate 

 Kalico flavescit. Margo thalli plus minus nigroci- 

 iiatus. 



Species, ab auctore meo judicio non satis dis- 

 tincte determinata, nobis adhuc dubia. 



Caeterum specimina Argentina bene quadrant 

 in specimina ab amico Arnoldio 1. c. edita et a 

 Njdandero probata. 



et áspera, intus albissimus, subtus nigricans, rhizinis concolorlbus brevibus 

 obtectus, versus ambitum interdum. nudus, spadiceus; apothecia dispersa, 

 mediocria [laC circ. 1,5—2,0 mm.], sessilia, urceolato-scutellata, disco fusco 

 a .margine thallino turgidulo, inflexo, obsolete crenulato et saepe albo-lepro- 

 so, cincto; sporae 8 naee, ellipsuideae, vel ovoideae, hyalinae, simpllces, 

 long. 0,011, eras. 0,005—006 nam.; paraphyses conglutinatae, non bene con 

 spicuae. 



N. W. Himalaya, Kotgurb. ad tupes, leg. Doct. Scoliczka. 



Zona nuda veisus ambitum in pagina inferiore tballi saepe deeste au- 

 tantum obsoleta apparet. Apothecia in plerisque speciminibus rara, in non 

 nullis copiosa. 



Color medullae thalli denudatae albissimus nec hydr. Kalico nec hypo- 

 chl. cale, mutatur. 



Pertinet haec species insignis ad stirpem Parmeliae saxatilis et P. Bor- 

 reri et affinis est Parmeliae Lorentzii Krph., a qua notis supra datis satis 

 superque diversa est.— 



