6. EUGENIA MALACCESSIS. Linn. 



E. foliis integerrimis, pedunculis ramofis 

 lateralibus. M. S. V. p. 461. 



Haec arbor plurimis infnlis oceani auftralis hitra 

 tropicos communis eft, efc praefertim colitur in Ta- 

 heiJti» congeriebus infularnm Societatis, Marehionis, 

 Sandvigii, nouarumque Hebridum. Fruclus albicans 

 efi , roleo tinclus , pyriformis , interdum pugni fere 

 magnitudine , fed plerumque multo minor , ex aci- 

 dulo faccharatus, aqucus et fuccofus; falubris itaqueet 

 etiam aegros morbo inflammatorio decumbentes re- 

 frigeratione confortans. Corticem tritum et in ladle 

 acido epotum Rheedius inter antidyfenterica laudat. 

 (Hort* Malab. I. p. 30.) Nucleus in centro drupae 

 folitarius eft; perperam Parkinfonius (Journal p. 40) 

 pericarpium feminibus farctum dixit. Arbor magua 

 et procera, foliis maximis umbrofa, taheitenfibus 

 Hefya vocatur. Dubito an praeter hancce fpeciem 

 etiamEugenia Jambos interplantas infularum auftrali- 

 um ciuitate donanda fit % 



7. FICUS ASPERA. F. 



F. foliis oblique cordatis, finuato- denta- 

 tis, vtrinque afperis: fru&ibus turbina- 

 tis, calycis margine obfoleto adnato. 



Arbor quatuor fiue quinque orgyarum altitudine, 

 foliofa , ramis articulatis. 



Folia alterna fubpetiolata , ouato- cordata, acumi- 

 nata , finuato - dentata , difco interiore anguftiore, 

 vtrinquc afpera , pilofa, patentia, fpithamea. Petio- 

 li breuifiimi, alterni, fparfi, teretes, fuperius fulco 

 exarati, 



Re- 



