3* 



jmprimis et proxima fequens , apud taheitenfes Meiya 

 vocatur , vocabulo quod a voce aialaica Medji parum 

 ablonum videtur. 



VII. Mufa regia^ (Pifang Radja) gaudet fruclu 

 praecedenti affini. fed multo breviore, vix digiti lon- 

 gitudine, poilicem craflb, glabro, aequali . cortice 

 tenuiore, fapore dulci et grato; quare a bataviae urbis 

 incolis , maxime appetitur & reliquis mufae varietati- 

 bus palmnm prxripit, menfisque crudus apponitur. 



VIII. Mufa purpurafens (Piiang Mer;i) forma 

 fructuum cum M. regia convenit, colore differt; cum 

 enimprogerminentfrudlus externe purpureo fufci funt, 

 croceo intermixto. Caro alba , acidula , edulis ta- 

 men fine praeparatione. Stipites, folia et racemi co- 

 lore purpureo virenti infccli funt. 



IX. Mufa punttata (Pifang Salpicado). FrucTus 

 brevis, teretiufculus , flavus , minute nigro pun&atus : 

 cetera cum M„ menfaria conveniunt. 



X. Mufa dorfata (Pifang Swangi). Fruclus craf- 

 fus, fex pollicaris, protuberantiis longitudinalibus 

 inaequaliter angulofus lateribus irregularibus. Pulpa 

 intenfe lutea feu rufa, duriufcula mucofa , acidula, fub- 

 auftera; qua nec frixa, nec cruda vefcuntur homines, 



I . ad pultemtamen pro infantibus ufurpatur, et omnium 

 viliilima habetur, Stirps reliquis altior. 



XI. Muja granulofa (Pifang Batu five Bidji); 

 figura praecedentis, teres, tenuior, virens, 1 pulpafmuco- 

 fa , molli tamen et dulcefcente, repleta feminibus du* 

 ris, nigricantibus inflar paeoniae feminum. Stipes 

 altus, per furculos adeomultiplicaturut brevi tempore 

 niagnum fpatium occupet. Linnaeus hanc varietatem 

 Mufae Troglodytaruro adnumerat. 



XIL 



