milo distribulum ; a vero C. tetrandro angiico vix 

 nisi florum partibus saepe quinariis diversum. M. 



8H. Claytonia alsinoides Sims. Botan. mag. tab. 1309 , 

 floribus albis, racemis saepe 2 v 3; C. sibirica Bot. 

 mag. tab. 2243 : , florib. purpurascentibus , racemis 

 saepius solitariis; Sweet. Brit. fl. gard. tab. 16 , flo- 

 ribus purpurascentibus.— Num haec planta sit vera 

 C. sibirica L. non omnino certi sumus; icon et des- 

 criptio, in Actis Holmens. 1740 datae, cum C. alsi- 

 noide certe exactissime qundrant et solum radice 

 differunt, quae ex verbis Linnaei lignosa est atque 

 perennis, facile in multas individuas dividenda. — 

 In herbario Linnaeano pro Cl sibirica planta adser- 

 vatur racemis bracteatis donata, quae ergo adClayt. 

 Ioanneanam pertinere nequit. M. 



864. Conium ch aeroph ylloi des Ekl., Zejh. Enum. 

 pl. Africae austral. extratrop. p. 355. JV? 226i. et 

 plant. exciccat. — An Seseli chaerophijlloides Thbg.? 

 DC. Prodr. IV. p. 148 ? Descriptio satis bene con- 

 venit. - Fructus structura exacte ut in C. maculalo; 

 juga elevata , crassa , suberosa , recta ; valleculae 

 evittatae; aibumen antice sulco angusto profunde 

 exaratum, pellicula tenui vitlis tenuissimis numero- 

 sis notata obtectum. — A C. maculato facile dis- 

 tinguitur involuceili completi (non dimidiali) folio- 

 lis latisovatis, etpraesertim fructus jugis crassis albo- 

 suberosis. rectis (non membranaceis undulatis). (T) M. 



877. Conyza altaica DC. C. caule herbaceo pilosulo 

 ramosissimo ; foiiis lanceolato-iinearibus integerri- 

 mis glabris hispidulo-ciliatis sessilibus ; capitulis 

 subracemosis invoiucro discum subaequante. pierum- 

 que imbricato: squamis sub 4" — seriaiibus lanceo- 

 lato-iinearibus setuioso-ciliatis , dorso giabris (flo- 

 ribus in radii ambitu passim brevissime lingnlatis); 

 achaeniis hirtis. - C. altaica DC. Prodr. 5 p. 380; 

 KarcL et Kiril. Enum. pl. Fl. alt. «dft 433, Eriye- 



