41 



\idi, sed species hybrida verisimililer non est , se- 

 mina enim optime maturat. 



Geum intermedium Ehrh. (1791) Beitr VI 

 p. U3. G. gracile, pubescenti-pilosum ; foliis radi- 

 calibus simplicibus tri — v. pinnatipartilis: laciniis 

 paucis , superioribus 3 v. 5 subaequalibus ; foliis 

 caulinis tripartitis trifidisve; floribus declinatis; ca- 

 lycis laciniis 10 patulis; petalis (ftavis) obovatis basi 

 distincle attenuatn calyce brevioribus v. calycem ae~ 

 quanlibus; carponhoro sessili v. subsessili pilosissi- 

 mo; carpellis numerosis in capilulum subglobosum 

 aggregalis hirlis ; styli arliculo inferiore uncinato 

 longitudine carpellum duplo , arliculum superiorem 

 plamoso-hirlum subquadruplo duplove excedente. 



a. brachypogon: floribus minoribus; stjli ar- 

 ticulo superiore plumoso hirlo brevi. — G. m- 

 termedium Ruprecht Petropol. I. c. 

 Hoc est verum G. intermedium Ehrh. , cujus spe- 

 cimina nonnulla authentica sub < cnlis sunt Habilu 

 potius ad G. urbanum accedit. Gaufis gracilis, rigi- 

 dulus, plus minus pilosus, interdum hirtus , ramo- 

 sus. Folia illis G. brachypetali similia; laciniae saepe 

 obtusae, inlerdum breviter acutatae, rarissime acumi- 

 natae. Flores plerumque declinati, rarius suberecli, 

 in aliis speciminibus majores, in aliis minores; flo- 

 res serolini semper minores sunt. Calyces plerura- 

 que purpurascenles, eglandulosi ; laciniae patulae, 

 in fructu carpellorum pressione [non sponte) deor- 

 suni flexae ; majores in flore 3 lin. circ. longae * 

 plus minus acuminalae. Pelalaflava velsublus pur- 

 purascenlia , in speciminibus Ebrhartianis male 

 exsiccatis vix 2y 4 lin. longa, plerumque (praeserlim 

 in floribus bene expansis) 3 lin. circ longa; in flo- 

 ribus serolinis non raro multo minora ; plerumque 

 petala sunt obovata, interdum oblongo obovata. ba- 

 si semper distincle sensim angustata , apice rotun- 



