55 



9 



pro H. canescenle culta a H. bujih.thalmoi.de forsitan 

 non satis diversa. quae pro soli diversilale her- 

 ha plus minns villoso pilosa vel subscabra variat , 

 et in speciminibus ante 25 annos pro Anthemide 

 ovatifolia cultis caulis quoque bifariam pilosus est. 



C. A. M. 



297. Helosciadidm crassipes Koch 3 hete- 

 rophyllum: folinrum inferiorum segmentis in lo- 

 bos lineares disseclis , foliorum superioiuni ovalis 

 dentatis. — Inter H. crassipes et H. inundatum me- 

 dium; foliis (si folia II inundali capillaceo-multifida 

 praetermittimus) cum posteriore, umbellis cum prio- 

 re convenit. {H. inundatum fruclibus suis maluris 

 sesquilinealibus pedirello brevissimo multo longio- 

 ribus in genere excellit). — 1'lanta lenella. debilis. 

 Foliorum inferiorum segmenta circumscriplione sub- 

 ovata in lobos lineares acutos breves divergentes 

 dissecta, in foliis mediis saepe minus divisa et in 

 foliis summis solum dentala sunt. Umbellulae flori- 

 ferae atque frucliferae exacte ut in irone Reichen- 

 bachiana H. crassipedis. Fruclus parvi, 2/ s lin. circ. 

 longi, pedicello multo breviores. C. A. M, 



297 b . Heracleum asperum Fisch. Quum in He- 

 raclei speciebus quibusdam dcnominandis auctores 

 valde inler se disscntiant, observationibus sequenli- 

 bus aliquid ad litem componendam couferre velim. 

 CeL Koch , aliorum sequens exemplum , speciem 

 quandam germanicam , cui equidem (in Indice h. 

 Petrop. 7 p 4-9.) nomen Heraclei palmali Baumg. 

 vindicavi, H. asperum M a Bicb. appellandam esse 

 (in utraque edilione Synopsis Fl, germ ) persuasum 

 habet. Quod aulem nomen non plantae ulli, in Ger- 

 mania obviae, sed in sola Caucasi regione hucusque 

 observatae , quam novissimis temporibus ego (in 

 Ind. h. Petr. 7. p. 49.) et cel Ledebour (in Fl, 

 ross. 2. p. 324.) descripsimus, jure convenire, faci- 



