56 



le evincitur. Nam specimen H. asperi. unicum qui- 

 dem. sed sufficiens. quod in herbario Biebersteini- 

 ano servatur, cel. Koch eosque qui cum eo consen- 

 tiunt, nec tamen me errore arguit. Descriplio H. 

 asperi, respeclu foliorum manca, quae in Flora taur. 

 cauc. continelur , deberi videtur specimini , quoad 

 folia manco (sola pinna terminalis unius folii adest), 

 quod, schedula testanle, 111. M. a Bieberstein an. 

 1812 ex horto Gorenkensi (cui lunc Ce'. Fischer 

 praeerat) sub nomine H, asperi H Gorenk. acce- 

 perat. 



Hac occasione meam de Heracleo Panace Lin. 

 sententiam, quam tam texlui Linnaeano conformem 

 quam refulalu difficilem existimo, breviler expone- 

 re liceat. 



Heracledm Panaces Lin. Lin Spec. pl. 1. 

 p. 358. Idcm Hort Upsal. p. 65. 1, — Linnaeus 

 sub nomine H. Panacis species duas diversas , sed 

 tam similes, ut differentia difTicile eruatur, confu- 

 disse mihi videtur : unam scilicet europaeam , H 

 Pan-aces Berlol. idem cum //. setoso Lapeijr., cujus 

 varietates H. pyrenaicum Cttss. et H. granatense 

 Boiss. sunt), cum altera sibirica, nimirum H bar- 

 balo Ledeb. Si interrogatur utri speciei nomen H. 

 Panacis competat ? non dubito respondere «euro- 

 paeae». Nam huic antiquitus inscriptum eratnomen 

 Panacis , quod in alienam slirpem trausferre Lin- 

 naeu in meutem certo non venit. Quod adtinet ad 

 plantam, in antiquo horlo bot. Upsaliensi adbuc 

 vigentem. a cel Fries sub nomine H, Panaci< Lin. 

 (in Novit. Fl- snec. Mant. 3 p. 21.) descriptam . 

 eam confido, nihil aliud quam H. barbalum Ledeb. 

 esse; non obstanlibus carpellis averrucoso-scabrius- 

 culis. Nam talia etiam a me in speeiminibus H. 

 barbafi luxuriantibus observala sunt , characterem 

 non esseutialem, sed adventilium praebenlia. Si ni- 



