— 44 — 



superne pluricostata et intus flexa, rubro-aurantiaca, quam corolla 

 filamentosa subquadruplo brevior. Tubus stamineus basi disco exca- 

 vato cinctus, glaber, teres, corollam filatnentosam circiter aequans, 

 apice in filamenta quinque divaricata glabra laciniis calycinis ex- 

 terioribus opposita solutus. Antherae oblongae, mucronulatae, dorso 

 medio affixae, versatiles, glabrae. Germen gynophoro tubum sta- 

 miueum aequanti impositum, subglobosum, glabrum , uniloculare, pla- 

 centis parietalibus 3, multiovulatis. Styli tres, subclavati, divaricato- 

 patuli,stigmatibus parum oblique capitatis obsoletissime bilobis. — Haec 

 species a reliquis hucusque cognitis facillime dignoscitur foliorum 

 lobo medio minimo vel vix ullo, interiore calyce corollaque parva, 

 contra corolla exteriore filamentosa permagna, unde nomen triviale 

 sumptum. Praeterea differt floribus minoribus. Propter folia subtus 

 glandulosa proxime accedit ad D. adiantifolium et Bauerianum Endl., 

 in quibus tamen glandulae sparsae (in planta nostra biseriatim) ordi- 

 natae sunt. Denique monendnm est, quod voce «Disenima» et auctor de 

 la Billardiere ipse et reliqui tanquam feminina usi sint, quum e ver- 

 bis dl$ (duplex) et aiefxjj.a (corona) composita generis neutrius sit. 



Praeterea non possum, quin botanophilorum animos in nonvdlas 

 res convertam, quasmihi specimiuibus deficientibus cxpedire non licet. 

 Cl. dc Candolle enimiconem cl. Andrewsii (Botan. Keposit. 5, tab. 295) 

 tanquam Disemma aurantium promulgatam cum D. adiantifolio DC. 

 conjunxit, quae tamen species ab icone illo foliis semper quinquelobis 

 (nec trilobis) petiolis eglandulosis notis aliis differt. Hanc ob causam 

 icon Andrewsiana forsan speciem novam exhibet quum ne cum icone 

 authentica quidem D. aurantii congruat. Sed ne Hookeri quidein icon 

 Disemmatis aurantii (Bot. Mag. tab. 4140) prorsus cum icone et de- 

 scriptione D. aurantii veri (de la Billard. Sert, austro-cal. 1, 78 tab. 

 79 et DC. prodr. 3, 332) convenit, sed recedit sepalis exteri- 

 oribus aequaliter coloratis (nec viridifasciatis), corolla filamentosa 

 quam calyx interior breviore (nec eam aequantc), corolla interiore 

 subintegra quam exterior longiore (nec superne decemfida quam exte- 

 rior breviore), denique foliorum lobis obtusis, qui certe in icone Billar- 

 diereana retusi apparent. Hanc ob causam ab iis, quibus exemplaria 

 autenthica praesto sunt, species hujus generis paucae iterum in cen- 

 sum vocandae sunt, (Kcke.) 



Cerastium pilosuni I.cdob. 



Variat petalorum ungue margine ciliato et glabro filamentisque vel 

 glabris vel a basi ad medium pilosis. (Rach.) 



Silene pygmaea I.K. 



(m. Mart. c. f. Sweet hort. Britt. 3 edit. by G. Don. p. 65. Steud Nom. 



Europa.) 



Annua, caulibus procumbentibus, glanduloso-pubescentibus , foliis 

 oblongo-ovatis, utrinque attenuatis, sessilibus, fasciculatis, floribus 

 solitariis, subsessilibus, e fasciculis orientibus, calycibus glanduloso- 

 pilosis, viridi-albo lineatis, subconice apicem versus decurrentibus, 

 subacuminatis, a petalis albis vix superatis. (Herder.) 



