— 89 — 



40. Sempervivum Schnillspahni h. Berol. 



Affine S. tectorum , differt foliis rosularum ligulato-lanceolalis 

 utrinque papillosis. - Glauco-viride. Petala 10 — 12, lineari-Ianceo- 

 lata, rosea. Caulis, folia caulina tloresque villoso-glandulosi. (Llgl.) 



41. Tiarella cordifolia L. laciniala. 



Sepalis petalisque eoloratis, plus minus laciniato-dentatis. — T. 

 cordifolia h. Haage et Schmidt. (Rgl.) 



42. Aquilegia vulgaris L. var. spectubilis. 



Sepalis fusco-purpurascentibus apice viridibus , calcaribus apice 

 hamatis laminam basi atrocaeruleam apice albam subaequantibus, 

 staminibus corollam superantibus. — A. spectabilis h. Haage et 

 Schmidt. (Rgl ) 



43. Helleborus caucasicus A. Br. ?. punctalus. 



Floribus pallide-purpureis atropurpureoque punctatis. — E foe- 

 cundatione H. caucasici colchici et H. caucasici guttati ortus. (Rgl ) 



44. Epimedium lkariso Siebold. 



Foliola e basi sagittato-cordala v. sagittata v. inaequaliter sa- 

 giltata oblongo-elliplica , ciliato dentata , sublus pilis brevissimis ad- 

 pressis laxe vestita , supra glabra. Pedunculi pedicellique glabri. 

 Flores parvi , circiter 5 c. m. in diametro. Sepala ovato-oblonga, 

 alba. Sepala lulea ; ungue ovato, apice ulrinque unidentato, in cu- 

 cullum brevem cylindricum exeunte. Slamina florem subduplo su- 

 peranlia ; filamenlis filiformibus. — E. alpinum , cui haec species 

 maxime affinis. foliolis cordalo-ovatis, lobis basalibus conniventibus, 

 subtus ad nervos tantum pilis brevissimis vestilis, sepalis luteis ru- 

 bro-marginatis petalisque ungue subnullo facile dignoscitur. — Ac- 

 cepimus ex horto Sieboldiano. Habitat in Japonia. (Rgl.) 



45. Sinapis juncea L. 



Planta nostra e seminibus orta , quae ex hortis variis s. n. S. 

 lanceolatae , S. pekinensis et S. sinensis , nec non e China ipsa et 

 Mandshuria a dom Skatzschkovio et a cl. Maximoviczio aecepimus, 

 a S. chinensi L. nobis non dififere videlur. Discrimina enim : «folia 

 inleriora lyrala et siliquae paullo angustiores». quibusdam cl. Maximo- 

 wicz S. chinensem suam a. S. juncea L. distinguit, eliam in S. juncea 

 L. genuina , (cfr. Jacq. icon. hort. Vindob. H. (tab. 171 pag. 80!), 

 observanda sunt , et re vera , si accuratius respicis, non sunt dis- 

 crimina. Conjungimus igitur S. junceam L. , (= S. integrifoliam 

 W illd.) , cum S. chinensi L. — Patria : Asia , praesertim in cultis 

 Aeg\pti, Arabiae orientalis. Afghaniae, Chinae. Colitur olei causa. 

 Cfr. Willd. hort. Berol. tab, 1. Boiss. fl. Orient. I. pag. 394. Ma- 

 xim primit. pag. 47. (Herder.) 



12 



