- 41 - 



W Kamczatce ruch okresowy barometru przedstawia już dwa wahania po- 

 dobne do europejskich; lecz na wschodnich wybrzeżach Ameryki pn. (w Sitcha) 

 przechodzi znowu w jedno, wręcz przeciwne temu, jakie jest w A.zyi: max. ciśnie- 

 nia przypada tam latem, min. w zimie, przedstawiając tym sposobem podobieństwo 

 z Islandyją. Dalej na wschód w Stanach Zjednoczonych Ameryki pn., max. zimowe 

 opóźnia się do Maja, a nawet do Czerwca. To opóźnianie się rozpościerać się zdaje 

 dalej na północ, tak, że na wyspach oceanu Północnego najwyższe ciśnienie przy- 

 pada na wiosnę, najniższe zaś jedno między Wrześniem a Październikiem, drugie 

 między Grudniem a Lutym. 



Rzecz jasna, że stosunki te pozostają w ścisłym związku z cyklonami Islandz- 

 kim i Indyjskim, jak również z anty cyklonami północy i w ogólności ze stosunkami 

 wiatrów, których podania dla Warszawy oczekujemy jeszcze. 



Aby porównać zmiany roczne ciśnienia powietrzni w Warszawie z postrze- 

 ganemi w innych krajach, trzeba uwzględnić wzniesienie tój stacyi oraz rzednienie 

 i zgęszczanie się warstwy powietrza 119,4 m grubości, wypełniającej przestrzeń 

 między Warszawą a poziomem morza. Rozszerzenie się i skupianie dla takiej war- 

 stwy powietrza wynosi 0,438 m na 1° C. Przyjmując pole odmian ciepłoty dla tój 

 warstwy 23° C rocznie, co wcale nie jest wygórowane, otrzymujemy + 5,04 m dla 

 rozszerzania i skupiania się jej w stosunku do objętości średniej. Ciśnienie, odpo- 

 wiadające warstwie powietrza tej gęstości na wzniesieniu Warszawy wynosi 

 0,47 mm . Tym sposobem skupianie się atmosfery ponad okolicą, między morzem 

 a Warszawą położoną, zniża zimą wysokość kolumny barometrycznej w Warsza- 

 wie o 0,47 mm i o tyleż ją podnosi rozszerzanie się latem. Ażeby sprowadzić zmia- 

 ny roczne barometru, któreśmy znaleźli dla Warszawy, do takichże zmian, postrze- 

 ganych w poziomie morza, nie mamy wielkości stałej, z którą liczyć się wypada; 

 przypuszczając, że kolumna barometryczna w średniem przecięciu rocznem jest 

 niższa w Warszawie niż w poziomie morza o 10,03 mm , należałoby dodać 10,50 mm 

 w zimie, a tylko 9.56 mm latem. Podług tego max. styczniowe, do powierzchni mo- 

 rza sprowadzone, byłoby 762,21 mm , wrześniowe zaś 760.81 mm . Różnica tedy między 

 temi największościami znacznie się powiększa i zdarzyć się może na znaczniej- 

 szych wzniesieniach, jak np. w Genewie, że chociaż obserwacyje większe pokazują 

 max. latem niż zimą, przy uwzględnieniu atoli wzniesienia stosunek ten staje się 

 odwrotnym. "Dla tój przyczyny w wielu miejscach Europy zachodniej, w których 

 max. letnie przewyższa zimowe, wypadek traci na doniosłości, kiedy przeciwnie 

 u nas i dalej na wschód, gdzie max. zimowe przewyższa letnie, doniosłość tego 

 faktu przy uwzględnieniu wzniesienia okolicy potęguje się. 



Podobnież przy studyjach nad ruchami atmosfery w ciągu roku pod wzglę- 

 dem ciśnienia, wziąć pod rachunek potrzeba stosunek pary wodnój, znajdującej się 

 w powietrzni. Para w stanie sprężystym, wpowietrzu rozlana, wywiera na barometr 

 ciśnienie od powietrza niezależne i jakby drugą atmosferę stanowi. Ilość, gęstość 

 i sprężystość pary, czyto w próżni czy w powietrzu, zależy przeważnie od ciepłoty, 

 bo każdemu jej stopniowi pewne odpowiada max. sprężystości, która nierównie prę- 

 dzój wzrasta niż ciepłota; ta tylko zachodzi okoliczność, że w próżni para powstaje 

 i wypełniają w jednej chwili w ilości odpowiedniój do stopnia temperatury, pod 

 ciśnieniem zaś powietrzni, doznając zawady, tworzy się zwolna; stąd najczęściej 



Pani. fizyjog. 6 



