— 52 — 



w tym czasie max. dochodzi podług rachunku do 776,1 8 mm . Stan barometru śr. 

 17 Stycznia 1869 przekroczył tę wysokość kolumny, mając 776,8 mra , odpowiadającą 

 zboczeniu wiekowemu, które zawarte jest w granicach ± 7,92 mra . 



Minimum śr. kolumny barometrycznój mamy 729,23™" , a jego zboczenie 

 prawdopodobne jest + l,95 mm ztakimże błędem 0,26 mm . Prawdopodobieństwo za- 

 tem jest 0,5, iżby opadnięcie barometru w naszym szeregu lat zawarte było między 

 731,1 8 mm a 727,28 mm . Krańcowe zaś zboczenia prawdopodobne w tym czasie są 

 + 6,84 mm ; ztąd najniższy stan dzienny barometru może być notowany 722,39 mm , 

 nie przekraczając tych granic. Dzień 2 Stycznia 1855 zbliżył się do tej najmniej- 

 szości, mając ciśnienie śr. powietrza 723,2 mm . W ciągu wieku oczekiwać możemy 

 opadnięcia śr. dziennego stanu barometru do 721,77 mm . 



Pole całkowitego wahania barometru, postrzegane w ciągu 55 lat wynosi tym 

 sposobem 53,6 mm ; mogłoby się ono powiększyć podług rachunku do 53,79 mm , nie 

 wychodząc z granic prawdopodobieństwa. 



Średnie pole wahań barometrycznych w ciągu roku jest 39,69 mm ze zbocze- 

 niem prawdopodobnem + 2,80 mm . Największe zboczenie prawdopodobne jest +, 

 9,81 mm . Różnica zatem między najwyższym a najniższym stanem dziennym baro- 

 metru w roku może dojść do 49,50 mm i 29,88 mm . Rok 1864 zbliżył się do krańco- 

 wości pierwszej, a rok 1872 do krańeowości drugi śj: różnica między mas. a min. 

 w pierwszym wynosi 49,30 mm , w drugim 30,30 mm , 



Sprostowanie. W poprzedniej części niniejszej pracy, drukowanej w III t. Pam. Fizyjogr. 

 znajdują się następujące omyłki: 



str. 2 9 w. 17 od d. zamiast we Wrześniu powinno być w Sierpniu 

 ,, 30 „ 5 od d, „ + 4°,6 ,, „ + 4°,6 



,, 3 9 „ loodd. „ miesięcznego ,, rocznego. 



