- 76 — 



cił uwagę na dwie miejscowości, w których gips leży na wapieniu niiocenicznym. 

 W roku zeszłym, u spodu tójże części gipsu dostrzeżonym jeszcze został pokład 

 marglu, przepełnionego skamieniałościami miocenicznemi, jak np. Ostrea Coc/dcar, 

 Peeten Goheni, Pokład ten leży bezpośrednio pod gipsem, spoczywa zaś na mar- 

 glaeh kredowych i jako taki daje się widzióć prawie wszędzie na przestrzeni kil- 

 kunastu wiorst. Przytoczony fakt jest dowodem bardzo znacznego rospościerania 

 się gipsu miocenicznego, bezporównania większego, niż to przedstawił Zejszner. 

 Margle, zawierające skamieniałości mioceniczne i leżące pod gipsem, występują 

 także we wsi Nadolu, o pół wiorsty na północ od Buska. Utwory analogiczne były 

 zauważone na prawym brzegu Nidy, we wsiach Racławicach, Mewiatrowicach 

 i Dołach; w dwu ostatnich miejscowościach, nad marglem spoczywa zwyczajny 

 wapień mioceniczny, odznaczający się także mnóstwem skamieniałości. Gips two- 

 rzy bardzo wiele oddzielnych części, znajdujących się po obu brzegach rzeki Nidy, 

 i jest krystalistyczny, albo zbity. Około Szańca gips leży pod piaskowcem, na któ- 

 rym spoczywa zlep sarmacki; na podstawie widzianego tam uwarstwienia można 

 przypuszczać, że gips ten wchodzi do składu najlepiej zachowanej, północno-wscho- 

 dniej części utworów miocenicznych. 



Do osadów miocenicznych należą także margle, zawierające siarkę i stopnio- 

 wo przechodzące w gips. Margle te znajdują się w dwu miejscach na prawym 

 brzegu rzeki Nidy, a mianowicie: w Czarkowach, z których jest wydobywana siar- 

 ka i we wsi Piotrkowicach, na granicy wsi Koniuszy, o 4 wiorsty na zachód od 

 Proszowic. 



Na zakończenie powyższego opisu skał miocenicznych, należy jeszcze wspo- 

 mnieć o jasno-szarym i dosyć zbitym piaskowcu ze spojem wapiennym, który się 

 pojawia w różnych miejscach zagłębia, jak np. około Szańca, Tempoczowa i Nęka- 

 noAvic. W miejscu ostatniem piaskowiec ten ukazuje się na dnie Wisły, przy lewym 

 jej brzegu. 



Idąc myślą przez osadę Szydłów, w kierunku linii prostopadłej do biegu gór 

 Kielecko-Sandomierskich, rozmieszczenie utworów miocenicznych przedstawia się 

 w sposób następujący. Około brzegów morza miocenicznego spoczywają margle 

 nulłiporowe, należące do miocenu spodniego; dalój leżą piaskowce muszlowe i zle- 

 py piętra sarmackiego, pomiędzy któremi znajdują się gliny. Od południowo-za- 

 chodniej strony wielkiej północno-wschodniej części zagłębia ukazują się znowu 

 obnażenia miocenu spodniego, wapienia i gipsu. Tym sposobem spodnie osady mio- 

 ceniczne występują na dwu przeciwległych stronach wyżrzeczonej części zagłę- 

 bia, z czego można wnosić, iż one rozpościerają się na całój tej przestrzeni pod 

 utworami sarmackiemi. Dalej ku południowemu zachodowi nie widać już wcale 

 utworów sarmackich, a pokazują się tylko spodnie osady mioceniczne, a mianowi- 

 cie: z początku oddzielnemi częściami wapienie, później — gipsy i gliny, które ku 

 południowi giną także pod grubemi warstwami dyluwijalnemi i gliny wapienno- 

 piaszczystój; pokłady mioceniczne spodnie występują dopiero na prawym brzegu 

 "Wisły w G-alicyi, gdzie osadziły się około brzegów składających się z utworów 

 Karpackich. 



Nakoniec pozostało mi jeszcze kilka słów powiedzieć o samych brzegach mo- 

 rza miocenicznego. Brzegi tego morza w części zagłębia po lewej stronie Nidy 



