- 80 - 



Nadto, należy jeszcze wspomnieć, że brzegi w tej stronie ocalały tylko w małej 

 części, ponieważ margle kredowe, które je tworzyły i na których leżały osady mio- 

 ceniczne, zostały przez wody silnie spłókane. 



3) "Wszystkie poszukiwania miały miejsce w tych częściach zagłębia, gdzie 

 osady mioceniczne przedstawiają tylko resztki dawnych pokładów, a więc śród nich 

 nie mogły też ocaleć i łożyska soli kamiennej, chociażby się tam nawet pierwotnie 

 znajdowały. 



Z powyższego zatćm okazuje się, że przy wszystkich poprzednich poszukiwa- 

 niach nie zwracano wcale uwagi na utwory nadbrzeżne, które się wybornie zacho- 

 wały w północno-wschodniej części zagłębia. A przeto zdanie: jakoby w zagłębiu 

 miocenicznem gub ernii Kieleckiej jest niemożebne odkrycie łożysk soli kamiennej, 

 poczytuję przynajmniej za przedwczesne, mając na względzie bardzo znaczne rozpo- 

 ścieranie się pokładów nadbrzeżnych w północno-wschodniej części zagłębia, gdzie 

 pokłady te prawie tam tylko ocalały i składają się z różnych osadów, a pomiędzy 

 niemi są i gliny, które mogły zabezpieczać łatwo rozpuszczalne utwory od wypła- 

 kiwania przez wody. 



Dla lepszego wyjaśnienia tego, com powiedział, posłużyć może krótki opis 

 utworów miocenicznych znajdujących się w północno-wschodniej części zagłębia. 

 W Szańcu, jak o tern kilka razy było już wspomnianem, można widziść uwarstwie- 

 nie, z którego się pokazuje, iż gips leży u spodu wzgórza, złożonego ze zlepów, 

 i nie ma słusznego powodu utrzymywać, że tenże gips nie znajduje się na znacz- 

 nych przestrzeniach pod zlepami i innemi utworami. Przeciwnie obecność jego pod 

 zlepami jest prawie niewątpliwą, pamiętając, że ma się tam przed sobą utwory 

 morskie nadbrzeżne, z których się gips nawet w środku morza osadzał. W miej- 

 scach, w których gips jest obnażony, powstają w nim doły i zapadliny, które się 

 dają widzieć, zwracając się na północo-zachód od Szańca ku wsiom Galowowi 

 i Chrabkowowi. Na wzgórzu, utworzonem ze zlepów sarmackich, położonem na 

 północo-wschód od Szańca i ciągnącem się ku Chmielnikowi, nie widać wcale za- 

 padlin, a tylko w jednem miejscu północno-wschodniej części osadów miocenicz- 

 nych jest jeziorko, które utworzyło się w skutek zapadnięcia powierzchni ziemi, 

 między wsiami Składłą i Jarząbkami, w odległości 10 wiorst na południo-zachód 

 od Chmielnika. Bardzo mała liczba widzianych na powierzchni zapadlin może z te- 

 go pochodzić, iż takowe powstają w znacznych głębokościach, przez co i nie ujaw- 

 niają się na powierzchni; albo że gliny, wchodzące do składu piętra sarmackiego 

 i widziane w dolinach, ochraniają łatwo rozpuszczalne utwory od wypłókiwania 

 przez wody. Z powyższego przeto wynika, ii północno-wschodnia część utworów min- 

 cenicznych jest jedyną miejscowością w ćał&m zagłębiu, gdzie się wszystkie osady całkowi- 

 cie zachowały, a zatćm przedstawia i najwdzięczniejsze połe dla poszukiwań soli. Do tego 

 dodać jeszcze należy, iż ta północno-wschodnia część wyżrzeczonych osadów two- 

 rzy zatoki, które są otoczone osadami starszemi, jak np. jurajskiemi, tryjasowemi 

 i dewońskiemi. Niektóre z tych zatok, jak np. rospościerająca się do wsi Korytni- 

 cy, są wypełnione przez gliny, zawierające w sobie mnóstwo skamieniałości. G-liny 

 te i w nich zawarte skamieniałości mają wielkie podobieństwo do glin i skamie- 

 niałości znajdujących się w Wieliczce; przy badaniu obu powyższych miejscowości 

 uderza w oczy analogia w nich występujących osadów. W Wieliczce niewątpliwie 



