— 86 - 



kredowych do piętra senońskiego. Zejszner który badał szczegółowo i ua zna- 

 cznej przestrzeni tamtejsze osady kredowe, usiłował przeprowadzić ścisłą paralele 

 pomiędzy niemi i niemieckim wierzchnim plenerem i zrównał je z czeskim dolnym 

 plenerem (Plaenerkalk, według Reussa). Roemer 2 ), przeciwnie, uważa w kieleckim 

 marglu kredowym wielkie podobieństwo do osadów piętra senońskiego w Rossyi, j 

 na wyspie Rugii i na wyspach Duńskich. Podobieństwo to polega na jednostajno- ' 

 ści składu petrograficznego jednych i drugich osadów kredowych i na ubóstwie 

 w nich zawartych gatunków każdego rodzaju. Nakoniec w ostatnich czasach uka- | 

 zała się praca Zaręcznego 3 ), w której autor, dowodząc wbrew zdaniu Roemera 

 istnienia w okolicy Krakowa wszystkich oddziałów systemu kredowego, utrzymuje, 

 że dolne warstwy marglów kredowych (stykające się bezpośrednio ze .skałami ju- 

 rajskiemi) należą prawdopodobnie do piętra turońskiego. 



Warstwy marglu, występujące na zachodnim krańcu zbadanego przeżeranie 

 obszaru, w bliskości osadów jurajskich (we wsi Maszkowie), są oczywiście naj- i 

 starsze; fauna ich jednak niczem się nie różni od fauny marglów, występujących 

 dalej ku wschodowi, a więc całą masę marglów w granicach mojego obszaru na- 

 leży zaliczyć do jednegoitegoż samego piętra. Co się tyczy G-alerites alboga- 

 1 e r u s, to on znaj duj e się w ty ch samych warstwach co I n o c e r a m u s C r i p s i i 

 i Ańanchites o vata i nie przeczy zatem tożsamości fauny marglu kieleckiego 

 z fauną, znamionującą piętro senońskie układu kredowego w innych krajach 4 ). j 



') Zeuschner: Ueber die Entwickelung der oberen Glieder der Kreide-Formation nórdlieh Yon 

 Krakau. 



2 ) Geologie von Obersehlesien; str. 3 5 7. 



3 ) Zaręczny. O średnich warstwach kredowych w krakowskim okręgu. 



ł ) Uważam za stosowne przytoczyć tu przecięcia dwu otworów świdrowych, zrobionych przen 

 Beckera w roku 18 34, przy poszukiwaniach soli koło wsi Zalesia i Marszowic, położonych w bliskości 

 granicy zachodniej mojego obszaru, gdzio margiel kredowy wszędzie występuje. Wiadomości tych za- 

 sięgnąłem z Akt, znajdujących się w Archiwum Izby Skarbowej w Warszawie. 



Zalesie; otwór nr. 1: 



Warstwa głazów narzutowych, następnie margiel wapienny (Kalkmergel) z gipsem włóknistym 

 (Fasergyps) do głębokości 1 5 3 stóp. Margiel kredowy nigdzie w swoich obnażeniach nie zawiera gipsu, 

 ale bardzo często posiada blaszki muszli Inoccramus, mające budowę poprzecznie włóknistą. Blaszki te 

 więc prawdopodobnie wzięte były za gips włóknisty (Fasergyps). 

 Zalesie; otwór nr. 2: 

 ,, Kalkmergel ' z gipsem do 125 stóp. 

 Kalkmergel" ze skupieniami wapienia krzemionkowego do 200 stóp. 

 Kalkmergel" ze skupieniami krzemionkowemi i z Belemnites do 26 9 stóp. 

 Glina łupkowa do 4 6 1 stóp. 



Piryt żelazny z marglem do 494 stóp. (Prawdopodobnie margiel z pirytem). 

 Marszowice: 



Glina szara na głębokości 34 stóp. 



,, Kalkmergel" z muszlami i gipsem na głębokości 4 7 stóp. 



„Kalkmergel" z pirytem żelaznym i z Belemnites na głębokości 1 4 7 do 300 stóp. 



Becker w jednej z uwag powiada, że jego „Kalkmergel" z otworów świdrowych bardzo jest po- 

 dobny do rozpowszechnionej w tamtej miejscowości skały, jakkolwiek różni się od niej obfitością muszel 

 jednoskorupowych (Yerkalkten Schnecken) i obecnością gipsu. 



